Hoofdtekst
Der wie in faem, dy hie noait forkearing. Mar doe op in kear doe kaem der in brief fan in feint; dy woe wol komme. Hy wie tige wolkom, hwant de mem woe har dochter graech oan 'e man ha.
Hy siet de hiele joun dêr en ek noch in stik fan 'e nacht. De oare deis frege de mem oan har dochter: "Hat it dy hwat foldien mei dy feint?"
"Ik leau net, dat ik him nim", sei de faem.
"Hwerom dat net?" frege de mem.
"Hy hat in katterêch", sei de dochter. "As ik him oer de rêch aei, dan giet syn sturt omheech."
Hy siet de hiele joun dêr en ek noch in stik fan 'e nacht. De oare deis frege de mem oan har dochter: "Hat it dy hwat foldien mei dy feint?"
"Ik leau net, dat ik him nim", sei de faem.
"Hwerom dat net?" frege de mem.
"Hy hat in katterêch", sei de dochter. "As ik him oer de rêch aei, dan giet syn sturt omheech."
Beschrijving
Een moeder is erg blij als zich een vrijer aandient voor haar tot dan toe vrijgezelle dochter. De jongen blijft de halve nacht bij het meisje. Als de moeder de volgende dag aan de dochter vraagt of de jongen een beetje bevalt, zegt het meisje dat ze hem niet wil omdat hij een kattenrug heeft: als ze hem over de rug aait, gaat zijn staart omhoog.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1141, verhaal 6 (archief MI)
Commentaar
12 september 1974
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21