Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ114302

Een sage (mondeling), vrijdag 13 september 1974

Hoofdtekst

Us mem fortelde, dêr yn 'e buert fan Garyp ha minsken wenne, dy hienen in jonkje. Dat jonkje hie skuon oan mei sulveren gaspen. Dat jonkje rekke siik en doe hat er sein: "Dy gaspen mat mem noait forkeapje." En doe kaem dat jonkje to forstjerren.
Mar dat minske kaem yn 'e earmoed to sitten en hja forkocht de gaspen.
Letter kaem dat jonkje hyltyd by de hekke. It minske waerd bang, dat hja rôp de doomny der by. Dy hat mei it jonkje praet. It bern syn bigearte wie, de sulveren skuongaspen moesten der wer komme, earder hied er gjin rêst. Doe is dat minske der yn slagge se werom to keapjen.
En doe burch se dy gaspen goed op. Sûnt hat it bern him noait wer by de hekke fortoand.

Onderwerp

SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)    SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   

Beschrijving

Een moeder doet haar doodzieke zoontje beloven de zilveren gespen op zijn schoenen nooit te verkopen. De moeder belooft de wens van haar zoon na te volgen maar verkoopt na zijn dood uit armoede de gespen. De geest van het jongetje blijft daarop ronddolen. Als de dominee de jongen aanspreekt op zijn onvervulde wens, wordt duidelijk dat de jongen zijn gespen terugwil. De moeder slaagt erin de gespen terug te kopen en de jongen vindt rust.


Bron

Collectie Jaarsma, verslag 1143, verhaal 2 (archief MI)

Commentaar

13 september 1974
Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe).

Naam Locatie in Tekst

Garyp    Garyp   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21