Hoofdtekst
Der wie in jong pearke, dat wienen tige rike lju. Se wienen krekt troud en wienen op 'e houliksreis yn Afrika. De middeis ieten se yn Tilbroek. Doe trokken se fierder en doe kamen se by in sheik, om dêr it hûs to bisjen. Dy sheik hie tritich froulju, dy hied er allegear yn 'e harem.
Doe't dat jonge pearke delsetten kaem biseach de sheik it wyfke ris goed en doe tocht er: "Sa'n moaijen haw ik noch noait sjoen, sa'n ien haw ik der net by."
Doe slute hy har op yn syn harem by de oare froulju. Doe wie de jonge man hielendal oerstjûr. Hy sei tsjin 'e sheik: Ik wol myn wyfke sa graech wer ha."
Mar de sheik sei: "Ik wol har net wer misse."
Doe sei de jonge man treurich: "Nou haw ik niks mear en dû hast sa'n protte."
Doe bigreate dat dy sheik. Hy sei tsjin 'e jonge man: "Ik sil alle ien en tritich froulju útklaeije en neaken op in rige sette." Se moesten allegear krûm foaroer stean. Allegear krigen se in kleed oer har hinne, dat allinne de kont mar to sjen wie.
"Nou meije jo der ien útsykje", sei de sheik tsjin 'e jongeman. "Dy't jo kieze dy meije jo hâlde."
De jongeman rint in skoft achter dy froulju lâns en socht en seach goed. Doe sei er: "Dy mat ik ha." En hy wiisde ien fan 'e froulju oan.
It kleed kaem der ôf en doe wie 't syn eigen.
"Nou," sei de sheik, "hoe ha jo dàt sa hawn?"
Doe sei de jongeman: "Wy ha juster yn Tilbroek iten. Dêr krigen wy ierdappels mei suerkoal. Doe seach ik noch in stikje suerkoal hingjen."
Doe't dat jonge pearke delsetten kaem biseach de sheik it wyfke ris goed en doe tocht er: "Sa'n moaijen haw ik noch noait sjoen, sa'n ien haw ik der net by."
Doe slute hy har op yn syn harem by de oare froulju. Doe wie de jonge man hielendal oerstjûr. Hy sei tsjin 'e sheik: Ik wol myn wyfke sa graech wer ha."
Mar de sheik sei: "Ik wol har net wer misse."
Doe sei de jonge man treurich: "Nou haw ik niks mear en dû hast sa'n protte."
Doe bigreate dat dy sheik. Hy sei tsjin 'e jonge man: "Ik sil alle ien en tritich froulju útklaeije en neaken op in rige sette." Se moesten allegear krûm foaroer stean. Allegear krigen se in kleed oer har hinne, dat allinne de kont mar to sjen wie.
"Nou meije jo der ien útsykje", sei de sheik tsjin 'e jongeman. "Dy't jo kieze dy meije jo hâlde."
De jongeman rint in skoft achter dy froulju lâns en socht en seach goed. Doe sei er: "Dy mat ik ha." En hy wiisde ien fan 'e froulju oan.
It kleed kaem der ôf en doe wie 't syn eigen.
"Nou," sei de sheik, "hoe ha jo dàt sa hawn?"
Doe sei de jongeman: "Wy ha juster yn Tilbroek iten. Dêr krigen wy ierdappels mei suerkoal. Doe seach ik noch in stikje suerkoal hingjen."
Beschrijving
Een rijk, pasgetrouwd stel is op huwelijksreis in Afrika. Als het stel eens een sjeik met dertig vrouwen bezoekt, is de sjeik zo door de schoonheid van de vrouw getroffen dat hij haar besluit tot eenendertigste vrouw te nemen. De man is erg verdrietig en smeekt de sjeik zijn vrouw terug te geven. De sjeik krijgt medelijden en doet de man een voorstel: hij zal alle eenendertig vrouwen naakt op een rij opstellen met een doek over het hoofd en de billen naar achteren. De man mag er eentje uitkiezen, aldus de sjeik. De man kijkt goed en haalt zijn eigen echtgenote eruit. Als de sjeik vraagt hoe hij haar herkende, zegt de man dat hij een sliertje zuurkool uit haar billen zag hangen. Het stel had de dag ervoor nog zuurkool gegeten.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1144, verhaal 14 (archief MI)
Commentaar
16 september 1974
Naam Overig in Tekst
Tilbroek 
Tilbroek 
Naam Locatie in Tekst
Afrika
Afrika
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21