Hoofdtekst
Der wie in faem, dy tsjinne by in pater. Dy faem hie in jurk oan mei in tige lege hals der yn, dat har boarsten wienen hast hielendal bleat.
De pater seach dat en dy makke har dêr in forwyt fan. Hy foun dat to werelds.
"Ja mar," sei de faem, "myn feint dy wol dat sa graech. Dy leit syn holle tusken myn boarsten, dan heart er fan dy moaije muzyk", seit er.
"Moaije muzyk?" seit de pater. "Dan wol 'k dat ek wol ris prebearje." En hy lei syn holle tusken har boarsten. "Ik hear neat", sei er.
"Né, gjin wûnder," sei se, "jo ha de stekker der ek net yn."
De pater seach dat en dy makke har dêr in forwyt fan. Hy foun dat to werelds.
"Ja mar," sei de faem, "myn feint dy wol dat sa graech. Dy leit syn holle tusken myn boarsten, dan heart er fan dy moaije muzyk", seit er.
"Moaije muzyk?" seit de pater. "Dan wol 'k dat ek wol ris prebearje." En hy lei syn holle tusken har boarsten. "Ik hear neat", sei er.
"Né, gjin wûnder," sei se, "jo ha de stekker der ek net yn."
Beschrijving
Pater verwijt dienstmeisje dat ze te laag uitgesneden hals in jurk heeft. Het meisje vertelt dat haar vriend zo zijn hoofd tussen haar borsten kan leggen en dan mooie muziek hoort. De pater probeert het, maar hoort niets. Volgens het meisje is dat geen wonder, want de stekker zit er niet in.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1148, verhaal 7 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
1977
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21