Hoofdtekst
Dêr wennen twa minsken ûnder in âlde pispot, dy hienen it och sa earm. Dêrom gong it mantsje der wolris op út to fiskjen, dan hienen se tominsten hwat yn 'e panne as er hwat fangde. Op in kear doe fangde er wer in fiskje. Sjesa tocht er, dy sille wy briede, dan ha wy in miel togearre.
Mar it fiskje bigoun tsjin him to praten.
"Smyt my wer yn 't wetter", sei it.
"Dat doch ik net," sei it mantsje, "wy ite dy op."
"As jo my wer yn it wetter smite, meije jimme trije winsken dwaen", sei it fiskje. Doe smiet it mantsje de fisk wer yn 't wetter en gong nei de âlde pispot ta, dêr't syn wyfke ûnder siet.
Hy fortelde har hwat er bileefd hie, en doe sei it wyfke: "Dû mast nei 't wetter ta gean en freegje it fiskje om in moai nij hûs." Dat die it mantsje en doe't er wer thúskaem stie 't hûs der al.
Doe sei 't wyfke: nou mast hinnegean en freegje it fiskje om in protte jild.
Ek dat die it mantsje en doe't er wer thúskaem, doe wie dêr safolle jild yn 'e hûs, dat se wienen ryk woarn.
Doe sei 't wyfke: Dû mast wer nei 't wetter tagean en sizze datst noch machtiger as God wêze wolst.
It mantsje gong wer nei 't wetter ta en die syn winsk. Mar doe waerd it fiskje sa lulk, dat it rôp:
"Zot, zot, boven God,
kruip nu maar weer onder de pispot!"
Doe't it mantsje thúskaem wienen se it hûs kwyt en it jild kwyt. Syn wyfke siet to skriemen ûnder 'e pispot.
Mar it fiskje bigoun tsjin him to praten.
"Smyt my wer yn 't wetter", sei it.
"Dat doch ik net," sei it mantsje, "wy ite dy op."
"As jo my wer yn it wetter smite, meije jimme trije winsken dwaen", sei it fiskje. Doe smiet it mantsje de fisk wer yn 't wetter en gong nei de âlde pispot ta, dêr't syn wyfke ûnder siet.
Hy fortelde har hwat er bileefd hie, en doe sei it wyfke: "Dû mast nei 't wetter ta gean en freegje it fiskje om in moai nij hûs." Dat die it mantsje en doe't er wer thúskaem stie 't hûs der al.
Doe sei 't wyfke: nou mast hinnegean en freegje it fiskje om in protte jild.
Ek dat die it mantsje en doe't er wer thúskaem, doe wie dêr safolle jild yn 'e hûs, dat se wienen ryk woarn.
Doe sei 't wyfke: Dû mast wer nei 't wetter tagean en sizze datst noch machtiger as God wêze wolst.
It mantsje gong wer nei 't wetter ta en die syn winsk. Mar doe waerd it fiskje sa lulk, dat it rôp:
"Zot, zot, boven God,
kruip nu maar weer onder de pispot!"
Doe't it mantsje thúskaem wienen se it hûs kwyt en it jild kwyt. Syn wyfke siet to skriemen ûnder 'e pispot.
Onderwerp
AT 0555 - The Fisher and his Wife   
ATU 0555 - The Fisherman and his Wife.   
VDK 0555 - The Fisher and his Wife   
Beschrijving
Een arme visser die met zijn vrouwtje onder een oude pispot woont, wordt eens aangesproken door een klein visje. Het sprekende visje doet een voorstel: als de visser hem weer in het water gooit, mag de visser drie wensen doen. In overleg met zijn vrouw doet de visser een eerste wens: een mooi nieuw huis. De tweede wens is een grote hoeveelheid geld. Het visje geeft aan de eerste twee wensen gehoor. Als de overmoedige vrouw van de visser vervolgens wenst 'machtiger te zijn dan God', wordt het het visje te gortig. Hij laat die derde wens niet in vervulling gaan en besluit de hoogmoed van de vrouw te bestraffen, roepend 'Zot, zot, boven God, kruip nu maar weer onder de pispot!'. Het huis en het geld zijn verdwenen: het arme stel leeft verder in de oude pispot.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1155, verhaal 4 (archief MI)
Commentaar
13 augustus 1977
The Fisher and his Wife
Naam Overig in Tekst
God   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
