Hoofdtekst
Der wie ris in boeresoan, dy hâldde in protte fan 'e natuer, en hy wie ek net bang foar dieren. Doe op in kear wie er yn 'e bosk oan 't krûde-sykjen.
Doe hearde er yn 'e strûken tichteby kjirmjen en brommen. Hy die de strûken hwat opside en doe seach er dêr in jonge liuw lizzen. Doe't dy liuw him seach bigoun er hiel lûd to brullen, mar hy die him neat en hâldde de iene poat omheech.
De boeresoan roun op 'e liuw ta en ûndersocht de poat foarsichtich. Doe seach er dat dêr in skerpe toarne yn siet, dêr't it beest folle lêst fan hie.
Hy luts dy toarne der foarsichtich út en boun in stik fan syn mantel om 'e seare poat hinne. Doe liet er de jonge liuw lizze en bigoun wer to krûdesammeljen.
Jierren letter wie hy ta it kristendom bikeard en yn dy tiid waerden de kristenen slim forfolge. Hy waerd ek gefangen naem mei noch in mannich oaren en waerd nei de arena brocht, dêr't er mei in liuw alhiel ûngewapend fechtsje moest. Ta forbazing fan 'e taskôgers bisnuffele de liuw him hwat wylst de boeresoan stil stean bleau en doe gong de liuw oan syn fuotten lizzen. Doe herkende de man de liuw. It wie deselde dy't er iens in toarne út 'e poat helle hie. De liuw die him neat en doe ha se him syn libben sparre.
Doe hearde er yn 'e strûken tichteby kjirmjen en brommen. Hy die de strûken hwat opside en doe seach er dêr in jonge liuw lizzen. Doe't dy liuw him seach bigoun er hiel lûd to brullen, mar hy die him neat en hâldde de iene poat omheech.
De boeresoan roun op 'e liuw ta en ûndersocht de poat foarsichtich. Doe seach er dat dêr in skerpe toarne yn siet, dêr't it beest folle lêst fan hie.
Hy luts dy toarne der foarsichtich út en boun in stik fan syn mantel om 'e seare poat hinne. Doe liet er de jonge liuw lizze en bigoun wer to krûdesammeljen.
Jierren letter wie hy ta it kristendom bikeard en yn dy tiid waerden de kristenen slim forfolge. Hy waerd ek gefangen naem mei noch in mannich oaren en waerd nei de arena brocht, dêr't er mei in liuw alhiel ûngewapend fechtsje moest. Ta forbazing fan 'e taskôgers bisnuffele de liuw him hwat wylst de boeresoan stil stean bleau en doe gong de liuw oan syn fuotten lizzen. Doe herkende de man de liuw. It wie deselde dy't er iens in toarne út 'e poat helle hie. De liuw die him neat en doe ha se him syn libben sparre.
Onderwerp
AT 0156 - Thorn removed from lion's paw (Androcles and the lion) 
AT 0156 - Thorn removed from lion's paw (Androcles and the lion) 
ATU 0156 - Androcles and the Lion
ATU 0156 - Androcles and the Lion
Beschrijving
Een boerenzoon die kruiden aan het verzamelen is hoort plotseling gebrom uit de bosjes. In de bosjes ligt een jonge leeuw: het dier heeft veel te lijden van een doorn in de poot. De boerenzoon verwijdert behoedzaam de doorn en verbindt de poot met een stuk van zijn mantel. Jaren later - de boerenzoon is tot het christendom bekeerd - worden christenen vervolgd. Gevangen genomen christenen - waaronder de boerenzoon - worden uitgedaagd tot een gevecht met een leeuw. Tot grote verbazing van de toeschouwers gaat de leeuw rustig aan de voeten van de boerenzoon liggen. De man herkent vervolgens de leeuw: het is dezelfde leeuw die hij ooit van de doorn verloste.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1156, verhaal 1 (archief MI)
Commentaar
16 augustus 1977
Thorn removed from lion's paw (Androcles and the lion)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21