Hoofdtekst
Der wie in boer, dy hie krekt it fytsen leard. Doe fytste er nei syn broer ta. Mar trochdat se in protte to praten hienen waerd it let doe't er wer ôfsette op hûs yn. 't Waerd al hwat tsjuster.
Doe seach dy boer twa ljochten oankommen. De boer tochte: "Dêr kin ik krekt tusken troch."
Hy krige in klap, en doe wist er fan neat mear. Yn 't sikenhûs kaem er wer by en doe sei de suster: "Hoe ha jo dat hawn?"
"Nou, gewoan," sei de boer, "ik bin tusken twa ljochten troch fytst."
Doe seach dy boer twa ljochten oankommen. De boer tochte: "Dêr kin ik krekt tusken troch."
Hy krige in klap, en doe wist er fan neat mear. Yn 't sikenhûs kaem er wer by en doe sei de suster: "Hoe ha jo dat hawn?"
"Nou, gewoan," sei de boer, "ik bin tusken twa ljochten troch fytst."
Beschrijving
Een man die net heeft leren fietsen fietst in het donker van zijn broer op weg naar huis. Als 'twee lampen' hem naderen, denkt hij ertussendoor te kunnen fietsen. Als hij later in het ziekenhuis bijkomt, blijkt hij tegen een auto gereden te zijn.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1156, verhaal 11 (archief MI)
Commentaar
16 augustus 1977
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21