CJ116001

Myn âlden wienen grifformeard en tige op it kaertspyljen tsjin. Piter wie de soan fan Siis en Fykje. Dy wie bot oan it kaerten forslaefd. Mem fortelde, de kaerten gongen jouns mei him op bêd. Dan leinen se ûnder syn holkessen. Yn 'e nacht gong it kessen samar fansels omheech en waerd syn holle omheech stompt.
De duvel die dat, dy siet yn dy kaerten.
Der wenne in frymetsler yn Burgum, dy neamde de kaerten it duvels printeboek.

Een jongen die erg van kaartspelen houdt bewaart zijn kaarten 's nachts onder zijn hoofdkussen. Het hoofdkussen gaat zomaar omhoog en duwt zijn hoofd op: werk van de duivel.

Collectie Jaarsma, verslag 1160, verhaal 1 (archief MI)

28 september 1974

Piter    Piter   

Siis    Siis   

Fykje    Fykje   

2013-03-01 14:46:21