CJ116707

In reizger út Fryslân ried mei de trein. Hy moest nei Hollân ta. Doe't er yn Swol oankaem wie, kaem der in juffer by him yn 'e coupé. Hja sieten dêr togearre. Om de tiid hwat to fordriuwen sei de reizger: Wy koenen elkoar wolris in riedsel opjaen. Dat like har goed ta. Dû dan earst, sei de feint. Né, sei se, dû earst.
Op 't lêst soe de feint dan mar earst in riedsel opjaen.
Doe sei er tsjin 'e faem: "Dû kinst noait riede hwat by my yn 'e broek stiet."
De faem sei: "Ik wol net fiis, sa wol ik net."
Hy sei: "It is net fiis."
Hja joech it op 't lêst oer. Doe sei er: "Der stiet by my yn 'e broek Peek en Cloppenburg."

Een treinreiziger moet een lange reis maken en spreekt met een vrouwelijke passagier af elkaar raadsels te vertellen. Als de man zegt 'Je raadt nooit wat er in mijn broek staat', zegt de vrouw dat ze niet van vieze raadsels houdt. De man zegt dat het niet vies is, want er staat 'Peek en Cloppenburg' in zijn broek.

Collectie Jaarsma, verslag 1167, verhaal 7 (archief MI)

17 mei 1979

Hollân    Hollân   

Peek en Cloppenburg    Peek en Cloppenburg   

Fryslân    Fryslân   

Swol    Swol   

2013-03-01 14:46:21