Hoofdtekst
Fan it fiskje Timpertee
Jan en Tryn wennen ûnder in âlde pispot. Hja hienen it neat to rûm.
Jan giet nei de fiver ta en fangt in fiskje. Sjesa, tinkt er, dat is in goede brieder.
Mar it fiskje bigjint to praten en seit:
"Ik bin it fiskje Timpertee. Astû my wer yn it wetter smytste, meist' trije winsken dwaen."
Jan smyt it fiskje yn 'e fiver en giet nei Tryn ta.
"Hast ek hwat fangd?" freget dy.
"Ja, in fiskje."
"Hwer is it?"
"Ik haw it wer yn 'e fiver smiten."
"Dû okse."
"Ja, mar it fiskje hat sein, dan mocht ik trije winsken dwaen. Siz dû nou mar, hokker moat de earste wêze?"
Tryn hoefde har net lang to birieden.
"Siz, datst' yn in moai húske wenje wolst."
Jan nei de fiver ta. Hy seit:
"Visje visje Timpertee,
Botje botje in de zee,
Mijn vrouw die zegt van Izebel.
En mijn vrouw wil ja niet zo't ìk ja wil."
It fiskje frege:
"En hwat wol dyn wiif dan?"
"Hja wol yn in hiel moai hûske wenje."
"Gean mar wer nei hûs ta. It stiet der al."
Tryn wie o sa bliid, doe't er thúskaem. Mar hja woe de hege kant wol hwat út en nou sei se nei in wykmennich tsjin Jan:
"Wy moasten yn in kastiel wenje. Dû moatst wer nei it fiskje ta en him dat freegje."
Jan wer nei de fiver ta. Hy seit:
"Visje visje Timpertee,
Botje botje in de zee,
Mijn vrouw die zegt van Izebel.
En mijn vrouw wil ja niet zo't ik ja wil."
It fiskje frege:
"En hwat wol dyn wiif dan?"
"Hja wol yn in hiel moai kastiel wenje."
"Gean mar wer nei hûs ta. It stiet der al."
Nou wie Tryn út 'e skroeven, mar sa bleau it net. It setsje letter sei se:
"Jan, ik wol yn in paleis wenje, dat sa heech is, dat ik myn hannen yn 'e wolkens waskje kin."
Jan wer nei de fiver ta. Hy seit:
"Visje visje Timpertee,
Botje botje in de zee,
Mijn vrouw die zegt van Izebel.
En mijn vrouw wil ja niet zo't ik ja wil."
It fiskje frege:
"En hwat wol dyn wiif ha?"
"In paleis, sa heech, dat se de hannen yn 'e wolkens waskje kin."
Mar nou waerd it fiskje lulk en sei:
"Zot, zot, boven God!
Kruip nu maar weer onder de pispot!"
Doe't Jan wer thúskaem, stie de pispot wer op 't âlde plak en dêr siet Tryn ûnder to skriemen.
Boppestaend mearke waerd my meidield fan Anders Beima fan 'e Boelensloane (± 60 jier âld), dy't it yn syn bernejierren fan syn pake to hearen krige.
(Dam Jaarsma: 'It dichtsjende folk (Mei foarbylden út 'e folksmûle)', in: It Heitelân 31 (1953), p. 132.)
Jan en Tryn wennen ûnder in âlde pispot. Hja hienen it neat to rûm.
Jan giet nei de fiver ta en fangt in fiskje. Sjesa, tinkt er, dat is in goede brieder.
Mar it fiskje bigjint to praten en seit:
"Ik bin it fiskje Timpertee. Astû my wer yn it wetter smytste, meist' trije winsken dwaen."
Jan smyt it fiskje yn 'e fiver en giet nei Tryn ta.
"Hast ek hwat fangd?" freget dy.
"Ja, in fiskje."
"Hwer is it?"
"Ik haw it wer yn 'e fiver smiten."
"Dû okse."
"Ja, mar it fiskje hat sein, dan mocht ik trije winsken dwaen. Siz dû nou mar, hokker moat de earste wêze?"
Tryn hoefde har net lang to birieden.
"Siz, datst' yn in moai húske wenje wolst."
Jan nei de fiver ta. Hy seit:
"Visje visje Timpertee,
Botje botje in de zee,
Mijn vrouw die zegt van Izebel.
En mijn vrouw wil ja niet zo't ìk ja wil."
It fiskje frege:
"En hwat wol dyn wiif dan?"
"Hja wol yn in hiel moai hûske wenje."
"Gean mar wer nei hûs ta. It stiet der al."
Tryn wie o sa bliid, doe't er thúskaem. Mar hja woe de hege kant wol hwat út en nou sei se nei in wykmennich tsjin Jan:
"Wy moasten yn in kastiel wenje. Dû moatst wer nei it fiskje ta en him dat freegje."
Jan wer nei de fiver ta. Hy seit:
"Visje visje Timpertee,
Botje botje in de zee,
Mijn vrouw die zegt van Izebel.
En mijn vrouw wil ja niet zo't ik ja wil."
It fiskje frege:
"En hwat wol dyn wiif dan?"
"Hja wol yn in hiel moai kastiel wenje."
"Gean mar wer nei hûs ta. It stiet der al."
Nou wie Tryn út 'e skroeven, mar sa bleau it net. It setsje letter sei se:
"Jan, ik wol yn in paleis wenje, dat sa heech is, dat ik myn hannen yn 'e wolkens waskje kin."
Jan wer nei de fiver ta. Hy seit:
"Visje visje Timpertee,
Botje botje in de zee,
Mijn vrouw die zegt van Izebel.
En mijn vrouw wil ja niet zo't ik ja wil."
It fiskje frege:
"En hwat wol dyn wiif ha?"
"In paleis, sa heech, dat se de hannen yn 'e wolkens waskje kin."
Mar nou waerd it fiskje lulk en sei:
"Zot, zot, boven God!
Kruip nu maar weer onder de pispot!"
Doe't Jan wer thúskaem, stie de pispot wer op 't âlde plak en dêr siet Tryn ûnder to skriemen.
Boppestaend mearke waerd my meidield fan Anders Beima fan 'e Boelensloane (± 60 jier âld), dy't it yn syn bernejierren fan syn pake to hearen krige.
(Dam Jaarsma: 'It dichtsjende folk (Mei foarbylden út 'e folksmûle)', in: It Heitelân 31 (1953), p. 132.)
Onderwerp
AT 0555 - The Fisher and his Wife   
ATU 0555 - The Fisherman and his Wife.   
VDK 0555 - The Fisher and his Wife   
Beschrijving
Een man gooit een tovervisje terug in het water en mag drie wensen doen. Hij krijgt te horen van zijn ontevreden vrouw wat hij moet wensen: een mooi huis, een kasteel en een paleis in de wolken. Bij de derde hoogmoedige wens wordt het visje kwaad en moet het echtpaar weer in armoede onder de pispot gaan wonen.
Bron
Dam Jaarsma: 'It dichtsjende folk (Mei foarbylden út 'e folksmûle)', in: It Heitelân 31 (1953), p. 132.)
Commentaar
1953
The Fisher and his Wife
Naam Overig in Tekst
Timpertee   
Izebel   
God   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
