Hoofdtekst
In fanke troude mei in hwat âldere feint. Hja soenen foar 't earst togearre op bêd.
Hja lei al yn 't ledikant en hy klaeide him út. Doe sette er it finster fan 'e sliepkeamer wit hoe wiid iepen. En dêr gong er mei de bleate kont foar stean.
Dan seit se: "Hwat dochste nou?"
Hy seit: "Troch it sigen ha 'k de nekke ek wolris stiif hawn."
Hja lei al yn 't ledikant en hy klaeide him út. Doe sette er it finster fan 'e sliepkeamer wit hoe wiid iepen. En dêr gong er mei de bleate kont foar stean.
Dan seit se: "Hwat dochste nou?"
Hy seit: "Troch it sigen ha 'k de nekke ek wolris stiif hawn."
Beschrijving
Een man gaat in zijn huwelijksnacht met een ontbloot onderlijf voor het open raam staan. Hij doet dit omdat hij van de tocht immers ook wel eens een stijve nek heeft gehad.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1200, verhaal 31 (archief MI)
Commentaar
?
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21