Hoofdtekst
Ik haw ris op in winter yn 'e Falom nei de froulju west.
Doe't ik weromkaem snijde it omraek. Ik siet foaroer op 'e fyts mei de earmen oer 't stjûr. Sa ried ik de kant nei de Westerein út. Doe kaem dêr in frommeske oan, dy roun of sweefde tusken de tramrails. Ik seach har net earder as doe't se neist my wie. Ik seach oars neat as in ruten bloeske en se sei neat doe't ik joun sei.
Doe't se foarby wie, wie se samar ynienen fuort.
Doe't ik weromkaem snijde it omraek. Ik siet foaroer op 'e fyts mei de earmen oer 't stjûr. Sa ried ik de kant nei de Westerein út. Doe kaem dêr in frommeske oan, dy roun of sweefde tusken de tramrails. Ik seach har net earder as doe't se neist my wie. Ik seach oars neat as in ruten bloeske en se sei neat doe't ik joun sei.
Doe't se foarby wie, wie se samar ynienen fuort.
Beschrijving
Een man ziet in de winter plotseling een vrouw tussen de tramrails zweven. De vrouw beantwoordt zijn groet niet en is even plotseling als ze verschenen is weer verdwenen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1211, verhaal 11 (archief MI)
Commentaar
1 september 1979
Naam Overig in Tekst
Falom 
Falom 
Naam Locatie in Tekst
Westerein
Westerein
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21