CJ126801

Der wie in jong pearke op 'e houliksreis yn Frankryk. Hja kamen ek yn Parys. Dêr oernachten se yn in hotel, dêr't se inkelde dagen bliuwe soenen. Doe't se de jouns har deljaen soenen, seach de breid in skilderijke oan 'e want hingjen. Hja foun it sa moai, dat hja sei: "Dat nim ik mei, as wy wer fuort geane. Dan haw ik meiiens in presintsje foar ús mem." Hwant hja hie har mem biloofd dat se har hwat meinimme soe.
Doe't se dêr fjouwer dagen yn 't hotel west hienen, gongen se fuort en sy naem it skilderijke mei. Dêr stie in spreuk op, mar dy koenen se net lêze, hwant it wie Frâns.
Moeke foun it skilderijke prachtich, en se hong it fuortdaliks op.
In pear dagen letter kaem de pastoar dêr op bisite. Dy seach dat skilderijke dêr hingjen. Hy sei: "Dat is een leuk schilderijtje, maar dat hoort hier niet in deze kamer bij u."
"Hwerom net?" frege de frou.
"Wel, ziet u," sei de pastoar, "daar staat op: U wordt vriendelijk verzocht de lakens niet te gebruiken voor 't schoonmaken van de geslachtsdelen."

Een pasgetrouwd stel is op huwelijksreis in Frankrijk. Omdat de bruid haar moeder beloofd heeft een cadeautje mee te brengen, haalt ze in de hotelkamer een aardig schilderijtje van de muur. De moeder is erg blij met het schilderijtje en vindt het niet erg dat ze de Franse spreuk die erop prijkt niet kan lezen. Als de pastoor op bezoek komt, vindt hij dat dit schilderijtje niet in de kamer thuishoort omdat er 'U wordt vriendelijk verzocht de lakens niet te gebruiken voor 't schoonmaken van de geslachtsdelen' op staat.

Collectie Jaarsma, verslag 1268, verhaal 1 (archief MI)

?

Franse    Franse   

Parijs    Parijs   

Frankrijk    Frankrijk   

Frâns    Frâns   

2013-03-01 14:46:21