Hoofdtekst
Blauwdruk (Assen 2001), p. 33-34.
In die periode liep ik vaak langs de velden, waar het koren al flink uit de grond schoot. Dan moest ik denken aan het gesprek dat ik met Toon had, over de graancirkels. Op een keer bleef ik bij de sporen van de landbouwmachines staan, die dwars door het veld liepen. Tramlines noemden de Britten ze. Ik liep voorzichtig het veld in. Met gemak raakte ik tot het midden van het veld zonder een spoor achter te laten. Even deed ik alsof ik van het uitzicht genoot en hurkte toen neer tussen het graan. Behoedzaam drukte ik een arm vol halmen neer en liet me er langzaam met mijn volle gewicht op zakken. Op handen en knieën kroop ik verder, steeds meer halmen neerdrukkend. Er ontstond een scherpe rand bij de grens met het rechtop staande graan en ik kon geen enkele geknakte halm in het platgestreken deel ontdekken. Ik was verbaasd dat het zo gemakkelijk ging. Ik bleef een poos op mijn rug liggen en keek naar de lucht. De kracht van suggestie, dacht ik. Wie in het mysterie wil geloven, laat zich niet door feiten overtuigen. Zouden mensen zoals Toon hun optimisme verliezen als ze hun geloof kritisch moesten bekijken? Mijn optimisme kwam uit het wuivende graan, de windvlaag die over mijn gezicht streek en de lente die me steeds weer verraste. Waarom was dat niet genoeg voor Toon? Maar kon ik de feiten vergeten als er iets ongelofelijks zou gebeuren? Stel dat er zich voor mijn ogen op wonderbaarlijke wijze een graancirkel zou vormen. Zou ik daarmee kunnen leven? Een windvlaag ging over het graan en bracht een vreemde mengeling van hoop en melancholie in me teweeg. Even voelde ik een opwindende spanning, waarvan ik besefte dat het een deel van Toons wereld moest zijn. Het graan wuifde in trage golven. Ik bleef liggen luisteren naar het ritselen van de duizenden halmen. Er gebeurde niets.
In die periode liep ik vaak langs de velden, waar het koren al flink uit de grond schoot. Dan moest ik denken aan het gesprek dat ik met Toon had, over de graancirkels. Op een keer bleef ik bij de sporen van de landbouwmachines staan, die dwars door het veld liepen. Tramlines noemden de Britten ze. Ik liep voorzichtig het veld in. Met gemak raakte ik tot het midden van het veld zonder een spoor achter te laten. Even deed ik alsof ik van het uitzicht genoot en hurkte toen neer tussen het graan. Behoedzaam drukte ik een arm vol halmen neer en liet me er langzaam met mijn volle gewicht op zakken. Op handen en knieën kroop ik verder, steeds meer halmen neerdrukkend. Er ontstond een scherpe rand bij de grens met het rechtop staande graan en ik kon geen enkele geknakte halm in het platgestreken deel ontdekken. Ik was verbaasd dat het zo gemakkelijk ging. Ik bleef een poos op mijn rug liggen en keek naar de lucht. De kracht van suggestie, dacht ik. Wie in het mysterie wil geloven, laat zich niet door feiten overtuigen. Zouden mensen zoals Toon hun optimisme verliezen als ze hun geloof kritisch moesten bekijken? Mijn optimisme kwam uit het wuivende graan, de windvlaag die over mijn gezicht streek en de lente die me steeds weer verraste. Waarom was dat niet genoeg voor Toon? Maar kon ik de feiten vergeten als er iets ongelofelijks zou gebeuren? Stel dat er zich voor mijn ogen op wonderbaarlijke wijze een graancirkel zou vormen. Zou ik daarmee kunnen leven? Een windvlaag ging over het graan en bracht een vreemde mengeling van hoop en melancholie in me teweeg. Even voelde ik een opwindende spanning, waarvan ik besefte dat het een deel van Toons wereld moest zijn. Het graan wuifde in trage golven. Ik bleef liggen luisteren naar het ritselen van de duizenden halmen. Er gebeurde niets.
Onderwerp
TM 6002 - Cirkels in het graan 
TM 6002 - Cirkels in het graan 
Beschrijving
Een scepticus, die niet gelooft in een mysterieuze oorsprong van graancirkels, probeert het graan plat te drukken. Het lukt hem de akker te betreden via het sproeispoor zonder sporen achter te laten, en hij slaagt erin het graan plat te leggen zonder de halmen te knakken. Niettemin begrijpt hij dat de gelovers zullen blijven geloven.
Bron
Henry de Hoon: Blauwdruk. Assen 2001, p. 33-34.
Commentaar
2001
Cirkels in het graan
Naam Overig in Tekst
Toon
Toon
Britten
Britten
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20