Hoofdtekst
34. DE HEKSENSABBAT
Een boer die in de omgeving van Leiden een flinke hoeve bezat, was na een warme zomerdag om middernacht opgestaan, om met zijn paarden naar de akker te gaan. Hij wilde korenschoven opladen en naar de schuur brengen, om de volgende morgen vroeg met dorsen te kunnen beginnen. Op zijn land gekomen, zag hij plotseling wel honderd lampjes in de verte branden. Nieuwsgierig ging hij er op af om te zien wat dat zou kunnen zijn. Hoe dichter hij naderde, des te duidelijker zag hij dat zich daar heel wat mensen bewogen en toen hij eindelijk heel dichtbij was gekomen, zag hij een talrijke menigte die aanzat aan gedekte tafels. Enige schreden verder zag hij wel duizend mannen en vrouwen, die dansten bij het schijnsel van fakkels, die door dienaren werden gedragen.
Spoedig herkende hij onder hen zijn buurman. Hij ging naar hem toe, gaf hem de hand en sprak met hem. Ook de vrouw en de dochter van de buurman zag hij daar; zij groetten hem vriendelijk en hij groette terug. Terwijl ze nog aan het spreken waren, werd er een teken gegeven - wat voor teken dat was heeft de boer niet kunnen zien - en op hetzelfde ogenblik was alles verdwenen.
Honderden malen heeft de boer deze geschiedenis verteld, maar hij was wel zo verstandig, om er niet van te reppen voordat de buurman en diens vrouw waren gestorven en hun dochter met iemand uit de stad was getrouwd.
(omtrek Leiden)
Een boer die in de omgeving van Leiden een flinke hoeve bezat, was na een warme zomerdag om middernacht opgestaan, om met zijn paarden naar de akker te gaan. Hij wilde korenschoven opladen en naar de schuur brengen, om de volgende morgen vroeg met dorsen te kunnen beginnen. Op zijn land gekomen, zag hij plotseling wel honderd lampjes in de verte branden. Nieuwsgierig ging hij er op af om te zien wat dat zou kunnen zijn. Hoe dichter hij naderde, des te duidelijker zag hij dat zich daar heel wat mensen bewogen en toen hij eindelijk heel dichtbij was gekomen, zag hij een talrijke menigte die aanzat aan gedekte tafels. Enige schreden verder zag hij wel duizend mannen en vrouwen, die dansten bij het schijnsel van fakkels, die door dienaren werden gedragen.
Spoedig herkende hij onder hen zijn buurman. Hij ging naar hem toe, gaf hem de hand en sprak met hem. Ook de vrouw en de dochter van de buurman zag hij daar; zij groetten hem vriendelijk en hij groette terug. Terwijl ze nog aan het spreken waren, werd er een teken gegeven - wat voor teken dat was heeft de boer niet kunnen zien - en op hetzelfde ogenblik was alles verdwenen.
Honderden malen heeft de boer deze geschiedenis verteld, maar hij was wel zo verstandig, om er niet van te reppen voordat de buurman en diens vrouw waren gestorven en hun dochter met iemand uit de stad was getrouwd.
(omtrek Leiden)
Onderwerp
SINSAG 0503 - Die gestörte Hexenversammlung (Tanz, Mahlzeit).
SINSAG 0503 - Die gestörte Hexenversammlung (Tanz, Mahlzeit).
Beschrijving
Man ziet om middernacht lampen branden en mensen die aan tafel zitten of dansen. Hij ontdekt zijn buren, groet ze, en op een bepaald teken verdwijnt alles.
Bron
J.R.W. Sinninghe: Spokerijen in Rijnland, Delfland en Schieland. Sagen, legenden en volksverhalen, veelal uit de volksmond opgetekend. Zaltbommel 1977. p. 40-42
Commentaar
Die gestörte Hexenversammlung (Tanz, Mahlzeit). Dit verhaal is een vertaling uit Wolf, Niederländische Sagen nr. 562 (pp. 653-654). Eerder gepubliceerd in Sinninghe's Oude volksvertellingen, p. 144.
Naam Locatie in Tekst
Leiden
Leiden
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20