CJ082908

Doe't ús heit sa'n jonge baes wie kom Gjert Frânses to forstjerren. 't Wie op in snein-to-moarn. Hy stie tsjin in beam oan to pisjen en foel dea del. Hy kaem op 't tsjerkhôf, achter de âld-tsjerke to lizzen.
Heit wenne yn dy tiid as feintsje by syn omke Jan.
Op in kear sei omke Jan tsjin heit: "Romke, jow my dy beam even." Dy beam lei njonken 't paed. Dy wie ôfkapt. Omke Jan woe him saegje.
Doe sei heit tsjin omke: "Dy beam jow ik jo net. Earder mei Gjert Frânses út 'e deaden opstean as ik jo dy beam jow."
Och, 't wie eins mar healwizichheit fan heit, hwant hwat stuts dêr nou yn, dat er omke dy beam joech.
In skoft neitiid lei heit op bêd. Hy hat it faek forteld:
- Doe kom der in kiste oanskouwen, dy giet op 'e fuottenein nei myn bêd ta. It lid giet der ôf, en der giet ien yn 'e kiste oerein sitten. Hy giet op 't gat sitten. It is Gjert Frânses. Even letter dûkt dyselde him wer. It lid giet fansels wer op 'e kiste en de kiste skout wer fuort.

Een man valt dood neer terwijl hij tegen een boom staat te plassen. Als een boer zijn knecht vraagt hem een boom aan te geven, weigert de knecht. De knecht verklaart dat het eerder zal gebeuren dat de man die overleden is uit de dood zal opstaan dan dat de knecht de boer de boom aangeeft. Die avond verschijnt de dode man prompt aan de knecht. De doodskist zweeft naar het voeteneinde van zijn bed en de dode gaat rechtop in de kist zitten.

Collectie Jaarsma, verslag 829, verhaal 8 (archief MI)

2 juni 1971

Gjert Frânses    Gjert Frânses   

Jan    Jan   

Romke    Romke   

2013-03-01 14:46:21