Hoofdtekst
Hinse Jehannes de Boer wie de duvelbander fan it Swartfean. Hy wie o sa bitûft en wist altyd wol rie. Meastal kommen se by him mei it hier fan in hynder en in koe. Dêr koed er oan sjen hwat it dier mankearde. Soms nommen se ek it wetter mei.
Op in kear wie der ien dy woe him forrifelje. Dy man hie in foale, sike merry. Mar hy gong nei Hinse ta mei it wetter fan in rún.
Hinse seach fuortdaliks oan 't wetter, dat it net wie fan in foale merry. Hy sei: "Nou haw ik noch noait heard dat in rún ek foal wêze kin."
Op in kear wie der ien dy woe him forrifelje. Dy man hie in foale, sike merry. Mar hy gong nei Hinse ta mei it wetter fan in rún.
Hinse seach fuortdaliks oan 't wetter, dat it net wie fan in foale merry. Hy sei: "Nou haw ik noch noait heard dat in rún ek foal wêze kin."
Beschrijving
Iemand met een zieke merrie probeert een duivelbanner voor de gek te houden door urine van een hengst mee te nemen. De duivelbanner heeft het direct door.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 837, verhaal 3 (archief MI)
Commentaar
9 juni 1971
Naam Overig in Tekst
Hinse Jehannes de Boer 
Hinse Jehannes de Boer 
Hinse
Hinse
Naam Locatie in Tekst
Swartfean
Swartfean
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21