Hoofdtekst
Doe't ús mem net mear op har sels wêze koe kom se by Schoppert op Wilhelmina-hoeve yn in keammerke ûnder Grinzer Pein. Dêr wie in minske yn dat keammerke forstoarn.
Op in kear fortelde mem my: "Dat minske dat hjir yn dit keammerke forstoarn is, hat by my west. Ik seach har stean en ik hâldde it gesicht op har. Hja hie sokke moaije klean oan."
"Wie mem net bang?" frege ik.
"Né," sei se, "'k wie hielendal net bang. Doe't ik myn egen even ôfdraeide, wie se fuort."
Letter, doe't ik wer ris by mem kom, sei se: "Nou ha 'k dat minske wèr sjoen. Hja wie dit kear yn 'e âlde klean en hie de skelk foar."
Op in kear fortelde mem my: "Dat minske dat hjir yn dit keammerke forstoarn is, hat by my west. Ik seach har stean en ik hâldde it gesicht op har. Hja hie sokke moaije klean oan."
"Wie mem net bang?" frege ik.
"Né," sei se, "'k wie hielendal net bang. Doe't ik myn egen even ôfdraeide, wie se fuort."
Letter, doe't ik wer ris by mem kom, sei se: "Nou ha 'k dat minske wèr sjoen. Hja wie dit kear yn 'e âlde klean en hie de skelk foar."
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
Een oude vrouw wordt opgenomen in een verpleeghuis. In de kamer die ze krijgt ziet ze op een keer de geest van een overledene ronddolen. Het overleden vrouwtje bewoonde bij leven die kamer in het verpleeghuis. Als de oude vrouw even wegkijkt van het spook, is het weer verdwenen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 841, verhaal 7 (archief MI)
Commentaar
14 juni 1971
Andere Tote spuken
Naam Overig in Tekst
Schoppert   
Wilhelmina-hoeve   
Grinzer Pein   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
