Hoofdtekst
Piter Oenes Joukje wie ek in tsjoenster. Dy wenne ek yn Marum; 't wie in winkelsfrou. Dy hat ien deatsjoend.
't Wie in jonge, dy hie se alhiel yn 'e macht. Dat bern is oan 'e bonkjes ta meager wurden. It hiele doarp hie har yn 'e rekken. Der kom op 't lêst net ien mear yn 'e winkel.
Dat koe se min forneare fansels, en doe hat se har sels op it lêst ek noch deatsjoend.
Doe't se dea wie ha se har gewoan yn 'e kiste lein. Mar doe't se der letter nei seagen lei se der omkeard yn. Of de duvel dat nou dien hat of dat se dat sels dien hat, dat wit ik net, mar se seinen doe, dêr koe men oan sjen dat it in tsjoenster west hie.
't Wie in jonge, dy hie se alhiel yn 'e macht. Dat bern is oan 'e bonkjes ta meager wurden. It hiele doarp hie har yn 'e rekken. Der kom op 't lêst net ien mear yn 'e winkel.
Dat koe se min forneare fansels, en doe hat se har sels op it lêst ek noch deatsjoend.
Doe't se dea wie ha se har gewoan yn 'e kiste lein. Mar doe't se der letter nei seagen lei se der omkeard yn. Of de duvel dat nou dien hat of dat se dat sels dien hat, dat wit ik net, mar se seinen doe, dêr koe men oan sjen dat it in tsjoenster west hie.
Beschrijving
Een vrouw had een jongen betoverd, die doodging. Niemand wilde meer iets bij haar in de winkel kopen. Toen heeft ze zichzelf ook doodgetoverd. Toen ze voor de begrafenis nog even in haar kist keken, lag ze er omgekeerd in. Daaraan kon men ook zien dat het een heks was.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 872, verhaal 2
Commentaar
7 augustus 1971
Naam Overig in Tekst
Piter Oenes Joukje 
Piter Oenes Joukje 
Naam Locatie in Tekst
Marum
Marum
Marrum
Marrum
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21