Hoofdtekst
TM: "Graancirkels: worden die gemaakt door lichtbollen?"
RK: "Daar kan ik geen antwoord op geven. Daar kan ik geen antwoord op geven. Dat zou ik niet weten. Heb ik me nooit afgevraagd. Grote kans bestaat, dat het wel kan, ja. Een ufo kan zich, dacht ik, manifesteren als een lichtbol, dacht ik, dus..."
TM: "Dus dan ga je er eigenlijk van uit dat die lichtbol in dat geval een ufo is, en dat die ufo die graancirkel maakt."
RK: "Ik heb het idee dat een graancirkel gemaakt wordt door een entiteit van buiten de aarde. In welke hoedanigheid ze zijn... kijk, of we nou met een vliegtuig overvliegen, of met een helicopter, dat maakt me niet uit. Dat gebeurt gewoon."
TM: "Ja. En waarom maken ze graancirkels?"
RK: "Hmmm. Ten eerste zit er een boodschap in. Dat is heel duidelijk. Deze [wijst op foto aan bord] is vertaald, geloof ik, door iemand. Maar volgens mij zit er een boodschap in. En voor de rest hangt het af van de creativiteit van de makers. Zo'n graancirkel."
TM: "En dan bedoel je de buitenaardse makers?"
RK: "Ja. Maar ook die andere; dat is ook de creativiteit van de makers - die neppe, dat is ook de creativiteit van de makers. Dat was echt heel duidelijk zichtbaar. Dat[wijst op foto van Fe-male bij Nieuwerkerk] is de eerste die ik ooit bezocht had, trouwens. Want je zag precies in het midden een spoor lopen onder dat bestaande..."
TM: "Ja, een spoor: een voetspoor?"
RK: "Het is voorgelopen. Het middelpunt, het is allemaal voorgelopen zo, en deze ook. Toen hebben ze dit eroverheen gedraaid. Dus je moet maar denken: dit ligt erop, en dan ligt er een draaiing op, als het ware. Erover."
TM: "Ja. Ze hebben eerst het spoor gemaakt, en toen die cirkels eroverheen."
RK: "Dat vind je over het algemeen bij een echte dus niet."
TM: "En wat is de boodschap van deze?" [wijst op Britse cirkel]
RK: "Ik kan niet zeggen van wat de boodschap is. Ik ben meer met dit soort dingen bezig [wijst op foto met lichtbollen]."
TM: "Ja. Je gaat ervan uit dat er in ieder geval wel een boodschap in zit. Alleen, nou is deze natuurlijk moeilijker te lezen dan deze [wijst op abstract versus concreet]: Chilbolton."
RK: "Het is maar net wat je wil."
TM: "Nou ja, ik zie er een gezicht in, dus dat... dat is kennelijk onderdeel van de boodschap."
RK: "Dat zeg jij. Misschien hebben de makers het wel anders bedoeld."
TM: "Ja, maar dan wordt het natuurlijk wel erg moeilijk interpreteren."
RK [wijst]: "Dat zei je bij deze ook."
TM: "Ja, dat is bij die ook, ja. Daar zou ik absoluut niet weten wat de bedoeling was."
RK: "En deze dan? Of deze dan? Of die dan? Ik noem maar wat."
TM: "Geen flauw idee. Nou, hier zie ik ook nog wel wat in natuurlijk. Daar zie ik inderdaad wel een schorpioen in."
RK: "Dat zegt nog niets over de betekenis."
TM: "Nou ja, goed, maar dan begin je toch..."
RK: "Je ziet er een schorpioen in, maar wat is de betekenis daar van?"
TM: "Ja, dat is de volgende stap. Maar weet jij het van die schorpioen wel, of...?"
RK: "Dat weet ik niet. Ik weet dat iemand het uitgezocht heeft."
TM: "En afgezien van die. Want daarvan weet je dus dat 'ie gemaakt is, en die van Lelystad ook, door mensen... Of wist je dat ook niet?"
RK: "Nee, daar maak ik me niet druk om hoor. Al zouden ze allemaal niet door ufo's gemaakt zijn. Het is leuk dat ze er zijn."
TM: "Heb je het idee, zeg maar, dat de boodschap op een..."
RK: "Ik heb geen idee over de boodschap."
TM: "Nee, maar hoe die uiteindelijk tot ons zou moeten doordringen. Hè, d'r wordt gezegd: het werkt op een onbewust niveau op je in."
RK: "Ik zou het niet weten."
TM: "Geen idee. Nee."
RK: "Nee. Ik hou me er niet mee bezig zozeer."
TM: "Nee. Maar nou heb je in een e-mail een keer gezegd: het is een teken dat er vervuiling is: 15,5%."
RK: "Ja. Als er een graancirkel ontstaan is, dan geeft dat aan dat de grond ongezond is."
TM: "Maar dat weten die ufo's dan."
RK: "Ja."
TM: "Die komen dat..."
RK: "D'r is veel meer zichtbaar dan je denkt. Je kan het voelen, je kan het ruiken. Weet ik veel, allerlei mogelijkheden. Maar ik zeg: zichtbaar, omdat ik het heb gezien. Over het algemeen: alles heeft een uitstraling, als het ware. En als ik naga met mijn wichelroede, dan zou een computer een negatieve uitstraling hebben, en metaal over het algemeen ook. En andere dingen: ja, meer positieve, denk ik."
TM: "Heb je wel met wichelroedes in die graancirkels gelopen?"
RK: "Ja, die in Hoeven."
TM: "Die zitten hier niet bij. En wat meet je dan? Of tenminste, wat ervaar je dan?"
RK: "Ja, de energie die aanwezig is. Ik ben niet zo'n onderzoeker als Robert Boerman of Eltjo Haselhoff. Het gaat me meer om van: is er energie? Nou, leuk."
TM: "En merk je ook dat er leylijnen inzitten, of energiebanen?"
RK: "In Hoeven heb ik dat wel gemerkt. Het lijkt alsof er een heleboel energielijnen zijn, maar het zijn er dan maar een paar. Daar moet je dan wel op letten. Het is gewoon een leuke bijkomstigheid bij het hele verschijnsel."
[...]
TM: "In de schorpioen heb ik dus ook niets gevoeld. Ik ben bang dat ik er niet genoeg voor open sta."
RK: "Nou, je bent al gegroeid."
[...]
RK: "Maar ja, je kunt alles ontkennen wat er bestaat. Maar je zou ook eens kunnen kijken of iets zou kunnen bestaan. En dat kunnen de sceptici dus niet."
TM: "Nee. Maar daartussen heb je natuurlijk ook allerlei mensen zoals ik, die in ieder geval open staan voor het idee dat het zou kunnen, of twijfelen, of... [...] Maar goed, nog even terug naar die cirkels. Want dat met die 15,5%..."
RK: "Vervuiling ja."
TM: "Hoe kom je aan zo'n exact getal? Waarom is het niet 16% en ook geen 14?"
RK: "Dat weet ik niet, hoor. Dat is die mevrouw die dat uitgevonden heeft. Dat is één van de zuiversten in Nederland, heb ik begrepen."
TM: "Zuiverste wat?"
RK: "Zuiverste personen. Dat zou je kunnen vragen."
TM: "Aan wie?"
RK [laat korte stilte vallen]: "Je kan alles vragen. Je kan de computer ook vragen: wat is het antwoord op deze vraag?"
TM: "Ja, maar krijg je dan ook het juiste antwoord?"
RK: "Dat ligt eraan of de computer het kan beantwoorden."
TM: "Ja, nee, maar het klinkt zo vreselijk exact: 15,5. Het ontbreekt er nog maar aan dat het niet is 15,41 ofzo - ik noem maar iets. Goed, die mevrouw is een informante voor jou. "
RK: "Als het ware, ja."
TM: "En je wil niet zeggen wie ze is?"
RK: "Nee."
TM: "Het is niet Ina Kliffen?"
RK: "Hmm?"
TM: "Ina Kliffen is het niet?"
RK: "Hoezo?"
TM: "Nou ja, dat is de enige die ik op dit moment ken, die met pendels enzo in de weer is."
RK: "Hahaha! Weet je niet hoeveel Nederlanders er met pendels in de weer zijn? Hahaha."
TM: "Ja, natuurlijk. Maar in verband met lichtbollen, graancirkels, dat soort dingen. Dus ook op dat gebied."
RK: "O, dat bedoelde ik niet. Het is gewoon uhm... het komt bijkomstig. Normaal gaat het om iets anders: gezondheid. En dan kan ik er nog vragen ernaast stellen."
TM: "En zij is een medium?"
RK: "Zo zou ik het niet willen stellen."
TM: "Wat is ze dan?"
RK: "Een natuurgeneeskundig therapeute."
TM: "Ja. En zij heeft... Ja, want hoe komt zij dan aan dat antwoord? Zij heeft een informant, of...?"
RK: "Zij voelt... Zij voelt... Ja, je neemt het zo... Ze vraagt het aan haar pendel, en die geeft antwoord. Simpeler kan niet."
TM: "Ja, maar dat is ook redelijk vaag, want ik kan..."
RK: "Ja, dat is heel erg vaag, ja, maar het is wel realiteit."
TM: "Ja, voor haar wel."
RK: "Voor mij ook. En voor meer mensen zo, die het kunnen bevatten."
TM: "Ja, maar, okee. Voor mij als onderzoeker doet het er helemaal niet toe, want als jij dat zo zegt dan is het zo. Maar voor mij als persoon, denk ik van: ja ja, zo lust ik er nog wel een."
RK: "O ja, zo ken ik er nog wel honderden."
TM: "Ja. Maar goed: 15,5% vervuiling. Maar wat is de connectie dan met ufo's? Komen zij ons vertellen waar het vervuild is ofzo?"
RK: "Uhm, ergens ben ik er nog niet helemaal uit, maar dat is een mogelijkheid, ja."
TM: "En zijn er dan geen voor de hand liggender manieren om ons uit te leggen dat er iets vervuild is?"
RK: "Noem er eens een?"
TM: "Een bordje neerzetten en erop zetten: 15,5% vervuild."
RK: "Maar zo werken ze toch niet."
TM: "Maar waarom niet?"
RK: "Ga jij een ANWB-bordje neerzetten van: het is hier vervuild? Dan wordt het weggehaald. Dan komt de politie langs van: o dat hebben zeker mensen gedaan, hoe heet dat? Jongeren die dat hebben neergezet als geintje, ofzo. Niet dat het nu niet als geintje wordt bestempeld, maar goed."
TM: "Nee, maar het is wel handig als je een ander iets duidelijk wil maken..."
RK: "Ik heb het niet bepaald!"
TM: "Nee nee nee, okee, maar ik probeer nou even door te drammen."
RK: "Dat merk ik, hahaha."
TM: "Hahaha. Nou goed, als het je niet bevalt, dan moet je het ook maar zeggen, maar... Ik kan me zo voorstellen... Stel, d'r is een ufo-connectie en zij zouden ons willen duidelijk maken dat er iets vervuild is. Dan zijn er toch veel eenvoudiger manieren om dat te doen. Of laat ik zeggen: als ze willen dat de boodschap bij mij overkomt, kunnen ze het beter op een andere manier zeggen dan zo."
RK [aarzelt]: "Ja, maar... Waarom moet het op een andere...? Waarom moet het goed op jou overkomen?"
TM: "Anders heeft het geen zin om de boodschap te brengen. Want dan snap ik het niet."
RK: "En dan ga je er juist over nadenken."
TM: "Ja."
RK: "Realiseer je dat alles wat er gebeurt met een bedoeling is. Denk niet van: o, we hebben per ongeluk een graancirkel gemaakt. Oeps, foutje! Alles is de bedoeling."
(Interview op 9 april 2002 gehouden te Amsterdam)
RK: "Daar kan ik geen antwoord op geven. Daar kan ik geen antwoord op geven. Dat zou ik niet weten. Heb ik me nooit afgevraagd. Grote kans bestaat, dat het wel kan, ja. Een ufo kan zich, dacht ik, manifesteren als een lichtbol, dacht ik, dus..."
TM: "Dus dan ga je er eigenlijk van uit dat die lichtbol in dat geval een ufo is, en dat die ufo die graancirkel maakt."
RK: "Ik heb het idee dat een graancirkel gemaakt wordt door een entiteit van buiten de aarde. In welke hoedanigheid ze zijn... kijk, of we nou met een vliegtuig overvliegen, of met een helicopter, dat maakt me niet uit. Dat gebeurt gewoon."
TM: "Ja. En waarom maken ze graancirkels?"
RK: "Hmmm. Ten eerste zit er een boodschap in. Dat is heel duidelijk. Deze [wijst op foto aan bord] is vertaald, geloof ik, door iemand. Maar volgens mij zit er een boodschap in. En voor de rest hangt het af van de creativiteit van de makers. Zo'n graancirkel."
TM: "En dan bedoel je de buitenaardse makers?"
RK: "Ja. Maar ook die andere; dat is ook de creativiteit van de makers - die neppe, dat is ook de creativiteit van de makers. Dat was echt heel duidelijk zichtbaar. Dat[wijst op foto van Fe-male bij Nieuwerkerk] is de eerste die ik ooit bezocht had, trouwens. Want je zag precies in het midden een spoor lopen onder dat bestaande..."
TM: "Ja, een spoor: een voetspoor?"
RK: "Het is voorgelopen. Het middelpunt, het is allemaal voorgelopen zo, en deze ook. Toen hebben ze dit eroverheen gedraaid. Dus je moet maar denken: dit ligt erop, en dan ligt er een draaiing op, als het ware. Erover."
TM: "Ja. Ze hebben eerst het spoor gemaakt, en toen die cirkels eroverheen."
RK: "Dat vind je over het algemeen bij een echte dus niet."
TM: "En wat is de boodschap van deze?" [wijst op Britse cirkel]
RK: "Ik kan niet zeggen van wat de boodschap is. Ik ben meer met dit soort dingen bezig [wijst op foto met lichtbollen]."
TM: "Ja. Je gaat ervan uit dat er in ieder geval wel een boodschap in zit. Alleen, nou is deze natuurlijk moeilijker te lezen dan deze [wijst op abstract versus concreet]: Chilbolton."
RK: "Het is maar net wat je wil."
TM: "Nou ja, ik zie er een gezicht in, dus dat... dat is kennelijk onderdeel van de boodschap."
RK: "Dat zeg jij. Misschien hebben de makers het wel anders bedoeld."
TM: "Ja, maar dan wordt het natuurlijk wel erg moeilijk interpreteren."
RK [wijst]: "Dat zei je bij deze ook."
TM: "Ja, dat is bij die ook, ja. Daar zou ik absoluut niet weten wat de bedoeling was."
RK: "En deze dan? Of deze dan? Of die dan? Ik noem maar wat."
TM: "Geen flauw idee. Nou, hier zie ik ook nog wel wat in natuurlijk. Daar zie ik inderdaad wel een schorpioen in."
RK: "Dat zegt nog niets over de betekenis."
TM: "Nou ja, goed, maar dan begin je toch..."
RK: "Je ziet er een schorpioen in, maar wat is de betekenis daar van?"
TM: "Ja, dat is de volgende stap. Maar weet jij het van die schorpioen wel, of...?"
RK: "Dat weet ik niet. Ik weet dat iemand het uitgezocht heeft."
TM: "En afgezien van die. Want daarvan weet je dus dat 'ie gemaakt is, en die van Lelystad ook, door mensen... Of wist je dat ook niet?"
RK: "Nee, daar maak ik me niet druk om hoor. Al zouden ze allemaal niet door ufo's gemaakt zijn. Het is leuk dat ze er zijn."
TM: "Heb je het idee, zeg maar, dat de boodschap op een..."
RK: "Ik heb geen idee over de boodschap."
TM: "Nee, maar hoe die uiteindelijk tot ons zou moeten doordringen. Hè, d'r wordt gezegd: het werkt op een onbewust niveau op je in."
RK: "Ik zou het niet weten."
TM: "Geen idee. Nee."
RK: "Nee. Ik hou me er niet mee bezig zozeer."
TM: "Nee. Maar nou heb je in een e-mail een keer gezegd: het is een teken dat er vervuiling is: 15,5%."
RK: "Ja. Als er een graancirkel ontstaan is, dan geeft dat aan dat de grond ongezond is."
TM: "Maar dat weten die ufo's dan."
RK: "Ja."
TM: "Die komen dat..."
RK: "D'r is veel meer zichtbaar dan je denkt. Je kan het voelen, je kan het ruiken. Weet ik veel, allerlei mogelijkheden. Maar ik zeg: zichtbaar, omdat ik het heb gezien. Over het algemeen: alles heeft een uitstraling, als het ware. En als ik naga met mijn wichelroede, dan zou een computer een negatieve uitstraling hebben, en metaal over het algemeen ook. En andere dingen: ja, meer positieve, denk ik."
TM: "Heb je wel met wichelroedes in die graancirkels gelopen?"
RK: "Ja, die in Hoeven."
TM: "Die zitten hier niet bij. En wat meet je dan? Of tenminste, wat ervaar je dan?"
RK: "Ja, de energie die aanwezig is. Ik ben niet zo'n onderzoeker als Robert Boerman of Eltjo Haselhoff. Het gaat me meer om van: is er energie? Nou, leuk."
TM: "En merk je ook dat er leylijnen inzitten, of energiebanen?"
RK: "In Hoeven heb ik dat wel gemerkt. Het lijkt alsof er een heleboel energielijnen zijn, maar het zijn er dan maar een paar. Daar moet je dan wel op letten. Het is gewoon een leuke bijkomstigheid bij het hele verschijnsel."
[...]
TM: "In de schorpioen heb ik dus ook niets gevoeld. Ik ben bang dat ik er niet genoeg voor open sta."
RK: "Nou, je bent al gegroeid."
[...]
RK: "Maar ja, je kunt alles ontkennen wat er bestaat. Maar je zou ook eens kunnen kijken of iets zou kunnen bestaan. En dat kunnen de sceptici dus niet."
TM: "Nee. Maar daartussen heb je natuurlijk ook allerlei mensen zoals ik, die in ieder geval open staan voor het idee dat het zou kunnen, of twijfelen, of... [...] Maar goed, nog even terug naar die cirkels. Want dat met die 15,5%..."
RK: "Vervuiling ja."
TM: "Hoe kom je aan zo'n exact getal? Waarom is het niet 16% en ook geen 14?"
RK: "Dat weet ik niet, hoor. Dat is die mevrouw die dat uitgevonden heeft. Dat is één van de zuiversten in Nederland, heb ik begrepen."
TM: "Zuiverste wat?"
RK: "Zuiverste personen. Dat zou je kunnen vragen."
TM: "Aan wie?"
RK [laat korte stilte vallen]: "Je kan alles vragen. Je kan de computer ook vragen: wat is het antwoord op deze vraag?"
TM: "Ja, maar krijg je dan ook het juiste antwoord?"
RK: "Dat ligt eraan of de computer het kan beantwoorden."
TM: "Ja, nee, maar het klinkt zo vreselijk exact: 15,5. Het ontbreekt er nog maar aan dat het niet is 15,41 ofzo - ik noem maar iets. Goed, die mevrouw is een informante voor jou. "
RK: "Als het ware, ja."
TM: "En je wil niet zeggen wie ze is?"
RK: "Nee."
TM: "Het is niet Ina Kliffen?"
RK: "Hmm?"
TM: "Ina Kliffen is het niet?"
RK: "Hoezo?"
TM: "Nou ja, dat is de enige die ik op dit moment ken, die met pendels enzo in de weer is."
RK: "Hahaha! Weet je niet hoeveel Nederlanders er met pendels in de weer zijn? Hahaha."
TM: "Ja, natuurlijk. Maar in verband met lichtbollen, graancirkels, dat soort dingen. Dus ook op dat gebied."
RK: "O, dat bedoelde ik niet. Het is gewoon uhm... het komt bijkomstig. Normaal gaat het om iets anders: gezondheid. En dan kan ik er nog vragen ernaast stellen."
TM: "En zij is een medium?"
RK: "Zo zou ik het niet willen stellen."
TM: "Wat is ze dan?"
RK: "Een natuurgeneeskundig therapeute."
TM: "Ja. En zij heeft... Ja, want hoe komt zij dan aan dat antwoord? Zij heeft een informant, of...?"
RK: "Zij voelt... Zij voelt... Ja, je neemt het zo... Ze vraagt het aan haar pendel, en die geeft antwoord. Simpeler kan niet."
TM: "Ja, maar dat is ook redelijk vaag, want ik kan..."
RK: "Ja, dat is heel erg vaag, ja, maar het is wel realiteit."
TM: "Ja, voor haar wel."
RK: "Voor mij ook. En voor meer mensen zo, die het kunnen bevatten."
TM: "Ja, maar, okee. Voor mij als onderzoeker doet het er helemaal niet toe, want als jij dat zo zegt dan is het zo. Maar voor mij als persoon, denk ik van: ja ja, zo lust ik er nog wel een."
RK: "O ja, zo ken ik er nog wel honderden."
TM: "Ja. Maar goed: 15,5% vervuiling. Maar wat is de connectie dan met ufo's? Komen zij ons vertellen waar het vervuild is ofzo?"
RK: "Uhm, ergens ben ik er nog niet helemaal uit, maar dat is een mogelijkheid, ja."
TM: "En zijn er dan geen voor de hand liggender manieren om ons uit te leggen dat er iets vervuild is?"
RK: "Noem er eens een?"
TM: "Een bordje neerzetten en erop zetten: 15,5% vervuild."
RK: "Maar zo werken ze toch niet."
TM: "Maar waarom niet?"
RK: "Ga jij een ANWB-bordje neerzetten van: het is hier vervuild? Dan wordt het weggehaald. Dan komt de politie langs van: o dat hebben zeker mensen gedaan, hoe heet dat? Jongeren die dat hebben neergezet als geintje, ofzo. Niet dat het nu niet als geintje wordt bestempeld, maar goed."
TM: "Nee, maar het is wel handig als je een ander iets duidelijk wil maken..."
RK: "Ik heb het niet bepaald!"
TM: "Nee nee nee, okee, maar ik probeer nou even door te drammen."
RK: "Dat merk ik, hahaha."
TM: "Hahaha. Nou goed, als het je niet bevalt, dan moet je het ook maar zeggen, maar... Ik kan me zo voorstellen... Stel, d'r is een ufo-connectie en zij zouden ons willen duidelijk maken dat er iets vervuild is. Dan zijn er toch veel eenvoudiger manieren om dat te doen. Of laat ik zeggen: als ze willen dat de boodschap bij mij overkomt, kunnen ze het beter op een andere manier zeggen dan zo."
RK [aarzelt]: "Ja, maar... Waarom moet het op een andere...? Waarom moet het goed op jou overkomen?"
TM: "Anders heeft het geen zin om de boodschap te brengen. Want dan snap ik het niet."
RK: "En dan ga je er juist over nadenken."
TM: "Ja."
RK: "Realiseer je dat alles wat er gebeurt met een bedoeling is. Denk niet van: o, we hebben per ongeluk een graancirkel gemaakt. Oeps, foutje! Alles is de bedoeling."
(Interview op 9 april 2002 gehouden te Amsterdam)
Onderwerp
TM 6002 - Cirkels in het graan 
TM 6002 - Cirkels in het graan 
Beschrijving
Graancirkels worden waarschijnlijk gemaakt door lichtbollen; dit zijn manifestaties van buitenaardse entiteiten. De graancirkels hebben een boodschap, al is nog niet bekend welke. Wel geeft een graancirkel aan dat de plaats daar 15,5% vervuiling kent. De verteller heeft dit vernomen van een vrouw, die het aan haar pendel had gevraagd. De energie in een graancirkel is negatief. Met een wichelroede kun je er de leylijnen opsporen. De verteller vermoedt dat ufo's de graancirkels maken om de mensheid te attenderen op de vervuiling. Er wordt kennelijk gekozen voor een raadselachtige vorm van waarschuwen, zodat mensen erover gaan nadenken (voor de hand liggende boodschappen zouden immers genegeerd worden).
Bron
Interview op 9 april 2002 gehouden te Amsterdam (bandopname archief Meertens Instituut)
Commentaar
9 april 2002
Cirkels in het graan
Naam Overig in Tekst
Fe-male
Fe-male
Schorpioen
Schorpioen
Robert Boerman
Robert Boerman
Eltjo Haselhoff
Eltjo Haselhoff
Ina Kliffen
Ina Kliffen
ANWB
ANWB
Naam Locatie in Tekst
Nieuwerkerk
Nieuwerkerk
Chilbolton
Chilbolton
Stadskanaal
Stadskanaal
Lelystad
Lelystad
Hoeven
Hoeven
Nederland
Nederland
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21