Hoofdtekst
TM: "En dat zit dus allemaal in dezelfde hoek, en het gekke is dan - of: het gekke? Dat denk ik dan maar - is dat je bedrijfs-economie studeert. Waarom ben je niet iets sociaals of...?"
RK: "Ik ben geïnteresseerd in natuur, milieu, ruimte, geschiedenis van middeleeuwen en eerder, ook Atlantis dus - ik weet niet of je dat kent? Dat is echt jouw specialiteit hier."
TM: "Nou, dat niet. Maar ja, ik weet wel... Waarom ga je niet iets studeren dat daar mee samenhangt? Of vind je dat bedrijfs-economie daar wel degelijk mee samenhangt?"
RK: "Het hangt er heel erg mee samen. In de toekomst gaat er nog wat gebeuren. We gaan een nieuwe tijd binnen. Ik weet niet of je het weet."
TM: "Nou, dat heb je gemaild. Over de dimensies, ja."
RK: "We gaan een nieuwe tijd binnen, en de bedrijven die moeten omschakelen waarschijnlijk van een winstoogmerk naar een ander oogmerk. Dat was mijn doel waarschijnlijk. Ik zou ook nog een keer therapeut worden in de toekomst. Nou ja, het komt wel op me af."
TM: "En weten jouw docenten ook dat je er zo over denkt?"
RK: "Hahaha. Nee."
TM: "En als je een scriptie schrijft, neem je dan zo'n onderwerp bij de kop, of neem je dan een middle-of-the-road onderwerp?"
RK: "Ik hou het voor mezelf een beetje, want het is... ja, gaat het hun aan? We hadden een leraar die in de farmacie had gewerkt - de grootste ervaring ooit, zou je bijna zeggen - en die vroeg van: als je nou een medicijn zou hebben, en het is kankerverwekkend. Zou je het dan om de winst doen, want je zou een heleboel winst, je krijgt een heleboel geld, een auto, een huis enzovoort, of zou je de mensen waarschuwen? Wat kies je? En toen ging hij het rijtje af. En ik zeg: ik kies geen van beiden, want dat zal ik waarschijnlijk nooit meemaken. Waarom niet? Ja, ik zou nooit in deze branche willen werken. Waarom niet? Ja, dat is privé. En dan kap je het af. Bij deze man zag ik ook een heel ongezonde aura trouwens."
TM: "Het is toch een absurde keuze. Ik bedoel... nee, laat ik zeggen: het is zo'n eenvoudige keuze, dat je de vraag nauwelijks hoeft te stellen, toch?"
RK: "Blijkbaar heeft die man voor het geld gekozen."
TM: "Ja. Hoe kan dat nou? Hahaha."
RK: "Eerst zie je iedereen ook van: nee, dat doen we niet. Maar later toen 'ie zei: je krijgt geld, een auto. Nou ja, dan opeens doen ze het. Geld maakt niet gelukkig, het helpt alleen een beetje."
TM: "Je zei net: dat hoeven mijn docenten niet te weten. Hoeveel mensen weten het wel, trouwens? Hoe open ben je over lichtbollen en..."
RK: "Mijn klas, mijn vorige klas, want ik ben ondertussen gaan veranderen, die weten het allemaal wel. Ja, ze vroegen mij opeens van... Op de een of andere manier... Ik denk: nou, ik zeg het dan toch maar, hoor. Over het algemeen vertel ik de leraren wel: ik zie aura's. Dat is leuk als je niks te doen hebt. Ga je gewoon tegen die witte muur, ga je zo kijken: goh, jij hebt ook een uitstraling. Jij ook. Ja, dan heb je wat te doen! Of als je richting een raam zit, ga je kijken van: ik zie lichtbollen, daar gaat er nog een, daar gaat er nog een."
TM: "Maar je wil er eigenlijk mee zeggen dat het uiteindelijk in je omgeving niet zo heel veel mensen het weten, behalve dan je ouders en wat mensen in je klas."
RK: "Mijn oma is er helemaal niet aan toe. Dus die is nog veel averechtser dan jou. Dus die kan ik het helemaal niet vertellen. Maar mensen die het willen weten, daar wil ik het best aan vertellen. Ik ben niet zo van: ik moet het per se kwijt."
TM: "Ik dacht juist eerder dat je de reactie had van: ik wil het niet vertellen. Ik hou het..."
RK: "Als mensen het willen weten, dan zal ik het vertellen."
TM: "En je bent niet op veel onbegrip gestuit? In het verleden? Dat je dat ervaren hebt?"
RK: "Nou, in het verleden wel. Daarom hou ik het ook voor mezelf."
TM: "Je bent door schade en schande wijs geworden."
RK: "Nou, zo ook weer niet. Maar je moet het ene weten om het andere te kunnen weten. Licht kan niet bestaan als het donker niet bestaat."
(Interview op 9 april 2002 gehouden te Amsterdam)
RK: "Ik ben geïnteresseerd in natuur, milieu, ruimte, geschiedenis van middeleeuwen en eerder, ook Atlantis dus - ik weet niet of je dat kent? Dat is echt jouw specialiteit hier."
TM: "Nou, dat niet. Maar ja, ik weet wel... Waarom ga je niet iets studeren dat daar mee samenhangt? Of vind je dat bedrijfs-economie daar wel degelijk mee samenhangt?"
RK: "Het hangt er heel erg mee samen. In de toekomst gaat er nog wat gebeuren. We gaan een nieuwe tijd binnen. Ik weet niet of je het weet."
TM: "Nou, dat heb je gemaild. Over de dimensies, ja."
RK: "We gaan een nieuwe tijd binnen, en de bedrijven die moeten omschakelen waarschijnlijk van een winstoogmerk naar een ander oogmerk. Dat was mijn doel waarschijnlijk. Ik zou ook nog een keer therapeut worden in de toekomst. Nou ja, het komt wel op me af."
TM: "En weten jouw docenten ook dat je er zo over denkt?"
RK: "Hahaha. Nee."
TM: "En als je een scriptie schrijft, neem je dan zo'n onderwerp bij de kop, of neem je dan een middle-of-the-road onderwerp?"
RK: "Ik hou het voor mezelf een beetje, want het is... ja, gaat het hun aan? We hadden een leraar die in de farmacie had gewerkt - de grootste ervaring ooit, zou je bijna zeggen - en die vroeg van: als je nou een medicijn zou hebben, en het is kankerverwekkend. Zou je het dan om de winst doen, want je zou een heleboel winst, je krijgt een heleboel geld, een auto, een huis enzovoort, of zou je de mensen waarschuwen? Wat kies je? En toen ging hij het rijtje af. En ik zeg: ik kies geen van beiden, want dat zal ik waarschijnlijk nooit meemaken. Waarom niet? Ja, ik zou nooit in deze branche willen werken. Waarom niet? Ja, dat is privé. En dan kap je het af. Bij deze man zag ik ook een heel ongezonde aura trouwens."
TM: "Het is toch een absurde keuze. Ik bedoel... nee, laat ik zeggen: het is zo'n eenvoudige keuze, dat je de vraag nauwelijks hoeft te stellen, toch?"
RK: "Blijkbaar heeft die man voor het geld gekozen."
TM: "Ja. Hoe kan dat nou? Hahaha."
RK: "Eerst zie je iedereen ook van: nee, dat doen we niet. Maar later toen 'ie zei: je krijgt geld, een auto. Nou ja, dan opeens doen ze het. Geld maakt niet gelukkig, het helpt alleen een beetje."
TM: "Je zei net: dat hoeven mijn docenten niet te weten. Hoeveel mensen weten het wel, trouwens? Hoe open ben je over lichtbollen en..."
RK: "Mijn klas, mijn vorige klas, want ik ben ondertussen gaan veranderen, die weten het allemaal wel. Ja, ze vroegen mij opeens van... Op de een of andere manier... Ik denk: nou, ik zeg het dan toch maar, hoor. Over het algemeen vertel ik de leraren wel: ik zie aura's. Dat is leuk als je niks te doen hebt. Ga je gewoon tegen die witte muur, ga je zo kijken: goh, jij hebt ook een uitstraling. Jij ook. Ja, dan heb je wat te doen! Of als je richting een raam zit, ga je kijken van: ik zie lichtbollen, daar gaat er nog een, daar gaat er nog een."
TM: "Maar je wil er eigenlijk mee zeggen dat het uiteindelijk in je omgeving niet zo heel veel mensen het weten, behalve dan je ouders en wat mensen in je klas."
RK: "Mijn oma is er helemaal niet aan toe. Dus die is nog veel averechtser dan jou. Dus die kan ik het helemaal niet vertellen. Maar mensen die het willen weten, daar wil ik het best aan vertellen. Ik ben niet zo van: ik moet het per se kwijt."
TM: "Ik dacht juist eerder dat je de reactie had van: ik wil het niet vertellen. Ik hou het..."
RK: "Als mensen het willen weten, dan zal ik het vertellen."
TM: "En je bent niet op veel onbegrip gestuit? In het verleden? Dat je dat ervaren hebt?"
RK: "Nou, in het verleden wel. Daarom hou ik het ook voor mezelf."
TM: "Je bent door schade en schande wijs geworden."
RK: "Nou, zo ook weer niet. Maar je moet het ene weten om het andere te kunnen weten. Licht kan niet bestaan als het donker niet bestaat."
(Interview op 9 april 2002 gehouden te Amsterdam)
Beschrijving
De verteller is bedrijfseconomie gaan studeren, omdat hij verwacht dat er een nieuwe tijd gaat komen, waarin het winstoogmerk gaat verdwijnen. In dit proces wil hij een rol spelen. Hij hekelt de docent die in de farmacie heeft gewerkt, en die gewin prefereert bij de verkoop van een geneesmiddel, zelfs als hij zou weten dat het kankerverwekkend zou zijn. Wel houdt de verteller zijn ideeën voor zich; niet iedereen hoeft het nog te weten.
Bron
Interview op 9 april 2002 gehouden te Amsterdam (bandopname archief Meertens Instituut)
Commentaar
9 april 2002
Naam Overig in Tekst
New Age 
New Age 
Naam Locatie in Tekst
Atlantis
Atlantis
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21