Hoofdtekst
Mike Ruerd (= R. v.d Veen) wenne yn 'e Harkema. Hy wie timmerman. Op in kear wied er oan 't timmerjen by de earste plaets op it Bomkleaster. Dêr wenne doe Wyberen Hulshof.
't Wie winterdei en 't wie al bitiid tsjuster.
Der wie noch in man, dy holp Ruerd by it timmerjen.
Ruerd wie net in gewoanen ien. It wie in greate spotter. Hy biwearde by heech en by leech, dat der bistie neat. Der wie net in God. En der wie ek net in duvel.
't Wie ôfgryslik, sa raer hy it dy deis opsei.
Doe't it donker wie moest Ruerd nei hûs ta. Hy nom it bakje mei timmerridskip op 't skouder en gong op stap. Hy roan oer de Skalkepaden. Dêr lizze allegear houtsjes. In pear breedten fan Wyberen Hulshof ôf, dêr moest er wer oer in houtsje. Mar tagelyk stie der ek ien oan 'e oare kant fan it houtsje. Dat wie in frommes. Dat wie hielendal yn 't wyt. Dat frommes bleau stean.
Ruerd sei: "Hwa sil der earst oer, ik of dû?"
It frommes sei neat en bleau stil stean.
Doe soe Ruerd der oer. Doe wie 't frommes bigoun to skatterjen, krekt as in ekster. En doe't Ruerd midden op 't houtsje wie hie 't frommes him grypt en fuortsmiten. Doe hat Ruerd in rare reis makke.
It ridskip lei wit hwer. Ruerd wie sa bûnt en blau en sa bot kniesd, dat hy hat der wiken fan op bêd lein. De bern ha de oare deis syn timmerridskip en 't bakje by elkoar fandele.
't Wie winterdei en 't wie al bitiid tsjuster.
Der wie noch in man, dy holp Ruerd by it timmerjen.
Ruerd wie net in gewoanen ien. It wie in greate spotter. Hy biwearde by heech en by leech, dat der bistie neat. Der wie net in God. En der wie ek net in duvel.
't Wie ôfgryslik, sa raer hy it dy deis opsei.
Doe't it donker wie moest Ruerd nei hûs ta. Hy nom it bakje mei timmerridskip op 't skouder en gong op stap. Hy roan oer de Skalkepaden. Dêr lizze allegear houtsjes. In pear breedten fan Wyberen Hulshof ôf, dêr moest er wer oer in houtsje. Mar tagelyk stie der ek ien oan 'e oare kant fan it houtsje. Dat wie in frommes. Dat wie hielendal yn 't wyt. Dat frommes bleau stean.
Ruerd sei: "Hwa sil der earst oer, ik of dû?"
It frommes sei neat en bleau stil stean.
Doe soe Ruerd der oer. Doe wie 't frommes bigoun to skatterjen, krekt as in ekster. En doe't Ruerd midden op 't houtsje wie hie 't frommes him grypt en fuortsmiten. Doe hat Ruerd in rare reis makke.
It ridskip lei wit hwer. Ruerd wie sa bûnt en blau en sa bot kniesd, dat hy hat der wiken fan op bêd lein. De bern ha de oare deis syn timmerridskip en 't bakje by elkoar fandele.
Onderwerp
SINSAG 0917 - Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter). 
SINSAG 0917 - Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter). 
Beschrijving
Mike Ruerd was een groot spotter. Op een dag werd hij door een witte vrouw opgetild en neergesmeten. Daarbij schetterde de vrouw als een ekster. De man heeft wekenlang ziek op bed gelegen.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 921, verhaal 4
Commentaar
17 september 1972
Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).
Naam Overig in Tekst
Mike Ruerd
Mike Ruerd
Ruerd van der Veen
Ruerd van der Veen
Bomklooster
Bomklooster
Wyberen Hulshof
Wyberen Hulshof
Naam Locatie in Tekst
Harkema
Harkema
Bomkleaster
Bomkleaster
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21