CJ094005

Foar tsjoensters wienen se froeger bang. De lju dienen duveldrek ûnder 'e drompel, dan kommen se net yn 'e hûs. De berntsjes krigen stikjes duveldrek yn in pûdtsje op it boarst, dêr kom in lintsje oan.
De tsjoenster koe har yn in swarte kat foroarje.
Soms krige sa'n kat in skop. Dan seinen se de oare deis:
"Ha jim 't wol sjoen? Hja hat it fannacht west. Hja hinkt oan 'e foet." Dan wiisden se nei in âld-minske, dy't foar de tsjoenster hâlden woarde.
As der ien bitsjoend woarde dan fielde dat krekt as krige er allegear spjeldestekken.
De tsjoenster makke krânsen yn 'e kessens fan deselde dy't se bitsjoende.
Foar deselde dy't bitsjoend wie gongen se nei de duvelbander. Dat wie greate Wopke fan Kûkherne of Jonge Jan fan 't Wytfean. Meast gongen se hjirwei nei Wopke, dat wie tichterby. As Wopke in drankje joech, knapte it drankje soms al by him yn 'e hûs. Of 't gebeurde ûnderweis. Dan kearden se werom. Dan sei Wopke: "'k Hie 't wol tocht. Mar nou sil 'k it oars bisykje. Dan doch ik de blinen ticht."

SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.    SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.   

Heksen betoverden de mensen vroeger door kransen in hun kussens te toveren. Zo iemand voelde dan allemaal speldensteken. Om zich hiertegen te beschermen, deed men duivelsdrek onder de drempel. Kinderen droegen het ook wel in een zakje op hun borst. Een heks kon zich ook in een zwarte kat veranderen. Als zo'n kat dan een klap kreeg, was de heks de volgende dag gewond. Betoverde mensen gingen naar de duivelbanner. Van hem kregen ze een drankje mee, dat onderweg vaak knapte.

Corpus Jaarsma, verslag 940, verhaal 5

29 september 1972

Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.

Wopke    Wopke   

Jonge Jan    Jonge Jan   

Kûkherne    Kûkherne   

Wytfean    Wytfean   

Witteveen    Witteveen   

2013-03-01 14:46:21