CJ093209

Us beppe wie Japiks Griet. It wie in greate tsjoenster. Wy wienen deabinaud foar har. Wy hienen allinne om har in touke om 'e hals en dêr hong in pûdtsje mei duveldrek oan. Dan krige de duvel gjin fet op ús, sei mem. Ek faek duveldrek ûnder 'e drompel.
Der wienen ek wol bern dy droegen in koarste fan roggebrea by har. Dat holp ek, mar sa bot net.
As in bern bitsjoend wie gongen se nei Wopke Minke fan Kûkherne. Minke dy biswearde dy tsjoenderije.
De tsjoenster tsjoende in krâns yn 't kessen. Dan wie 't bern èk bitsjoend, dy't dêr op lei. Minke joech in drank mei, mar dy spatte meast út elkoar ûnderweis. De koark spatte der meastal ôf. Dan moesten se werom om in nije drank. De krâns woarde opbrând.

TM 3103 - Heilige rogge    TM 3103 - Heilige rogge   

Om zich te beschermen tegen toverij, droegen kinderen duivelsdrek om hun nek en deden de mensen het onder hun drempel. Of ze droegen een korst roggebrood bij zich. Een heks toverde een krans in het kussen van een kind. Als een kind dan betoverd was, ging men naar Wopke, de duivelbanner. Die gaf een drankje mee, wat vaak op de terugweg uit elkaar spatte. De krans moest ook verbrand worden.

Corpus Jaarsma, verslag 932, verhaal 9

22 september 1972

Heilige rogge

Japiks Griet    Japiks Griet   

Wopke Minke    Wopke Minke   

Kûkherne    Kûkherne   

2013-03-01 14:46:21