Hoofdtekst
Wy hienen hjir trije jonges yn 'e hûs. Dat wienen myn bruorren. Mar dy wienen folle âlder as ik. Yn dy tiid stie hjir altyd in soad wetter, der wie doe noch gjin wetterskip. Myn âldste broer kom op in joun thús, doe sei er: "Och hwat in wetter, hwat in wetter. Mar nije wike kinne wy ride (= reedride)!"
De oaren leauden him net. "Dû hast altyd hwat oars as oars", seinen se. "Hoe komst der by! It liket der ommers neat op!"
Doe sei er: "Kom mar mei nei bûten."
Doe kommen se bûtendoar en doe hearden se klear it streekjen fan 'e redens op it iis. En ek it yn 'e rounte riden.
De oare wyks koenen se ride. Heit hat dit faek forteld.
De oaren leauden him net. "Dû hast altyd hwat oars as oars", seinen se. "Hoe komst der by! It liket der ommers neat op!"
Doe sei er: "Kom mar mei nei bûten."
Doe kommen se bûtendoar en doe hearden se klear it streekjen fan 'e redens op it iis. En ek it yn 'e rounte riden.
De oare wyks koenen se ride. Heit hat dit faek forteld.
Beschrijving
Er stond (voordat het een Waterschap was) altijd veel water hier. Maar mijn oudste broer zei: "Wat een water, maar we kunnen toch rijden." Mijn ouders geloofden het niet, maar toen ze de deur open deden hoorden ze de schaatsen al op het ijs. Ze konden de hele week schaatsen.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 937, verhaal 8
Commentaar
29 september 1972
Naam Overig in Tekst
Waterschap 
Waterschap 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21