cboek156

Sprookjes kan ik mij niet herinneren als eenige woorden, die ik wil opschrijven. Van 1819 tot 1824, mijne eerste levensjaren woonde ik in Harderwijk; mijn vader vertelde ons zeer veel in den schemer, doch daar hij officier was, waren dat meestal militaire grappen en verhalen. Slechts een keer herinner ik mij, dat, waarschijnlijk waren mijn ouders uit, de meid en de baker ons het een en ander verhaalden, dat mij zeker om de akeligheid is bijgebleven.

Een moeder en een vader vermoordden hun kind en stopten het onder den grond en dachten, dat niemand het nu kon gewaar worden, doch, kort daarna groeide er uit die plek een handje en liet zich een stem hooren: "Mijn vader en mijn moeder hebben mij vermoord."

Nu komt mij voor, dat dit een rijmpje is geweest, waarin ook gezegd wordt de reden van de moord. Dat de ouders gestraft worden, staat mij ook voor.

Dat wij kinderen maar nauwlijks na[ar] bed durfden, is zeker. Dit verhaal hoorde ik ook nooit meer om er een geheel van te kunnen maken; en of het in een boekje werd aangetroffen, weet ik ook niet.

AT 0780 - The Singing Bone    AT 0780 - The Singing Bone   

ATU 0780 - The Singing Bone.    ATU 0780 - The Singing Bone.   

Ouders doden hun kind en begraven het: er groeit echter een handje boven het graf, en er klinkt een stem die de ouders beschuldigt.

Collectie Boekenoogen (archief Meertens Instituut)

26 november 1893

Dit verhaal stamt uit de brief van 26 november 1893 - mevr. Deenik-Bronner zegt hier expliciet maar één verhaal te kennen.
Ze heeft ook een schriftje ingestuurd van haar dochter. Op de achterkant van het schriftje heeft Boekenoogen "Beverwijk" genoteerd. In het schriftje wordt ook over Beverwijk gesproken, en de schrijfster noteert: "Dit alles is nu ongeveer twintig jaren geleden; nu ben ik 29 jaren oud." Dit kan onmogelijk mevr. Deenik-Bronner zelf zijn, die in 1819 is geboren: zij heeft Boekenoogen derhalve het schriftje toegezonden.

The Singing Bone

Harderwijk    Harderwijk   

2013-03-01 14:46:22