cboek170 - De Dree Soldaoten.

De Dree Soldaoten.
Daor wassen ies dree soldaoten — plijzierige, aordige jonges, maor zoo aarm as Job.
Zee wollen zoo graeg kaarmse gaon holden, maor zee hadden gien rood hallefien in de buze.
In de stad was 't feest in volle gloria. De boeren daansten veur de fidel, de boerinnen zwaeiden mit de witte zakdoeken — en de dienders en nachtwachts, dee 'n oogien in 't zeil mossen holden, dat 't huzien bij de schure bleef, sleugen zelles verscheiden borrelties achter 't kneupsgat.
Onze soldaoten wassen buten de stad 'egaon — van verdreet.
Daor zaggen ze 'n boer ânkoemen, mit 'n koegien ân 't touw.
"He'j ook 'n mes?" zee d' eene.
"Wat wò'j dan?"
"'n Koe stelen."
"Och kom — —."
"Nou, geef maor ies ân."
't Boertien leup daor zoo onneuzel en droomerig hen — de koe ân 't touw, het touw in d' haand en d' haand op de rogge.
Hij maarkte er dan ook niks van, dat het touw deur'esneden wordde en de twee soldaoten 't koegien weer naor de marek brochten om er geld veur te maeken.
De darde soldaot leup in plaes van de koe ân 't touw. Zoo kwam ons boertien bij huus. Zien vrouwe stond in de deure.
"Kiek ies, vrouwe, hê'k daar gien mooi beesien 'ekocht?"
"'n Beesien? Kerel, is 't oe in 't heufd 'esleugen?"
"Hoe zoo?"
"Kiek maor ies omme."
Jao man, daor zag hij de soldaot ook. 't Haor gonk hom steil overende staon van de schrik.
De boer keek zien wief ân en 't wief keek de boer ân.
De boer kreeg 't eerste de vieve weer bij mekaere.
"Kerel, hoe bi'j hier 'ekoemen?"
"An 't touw, baos!"
"Jao, maor hoe koem iej ân 't touw?"
"Iej hebben mij op de marek 'ekocht, baos."
Daor begreep hij niks van.
"Maor," zee de soldaot weer, "geef mij eerst ies wat te bikken. Ik hè zo'n honger as 'n peerd. Daomiet zà'k oe alles wel vertellen."
Dat gonk ân. De boerinne zette stoetebroggen mit koffie op en onderwiel begost de soldaot zien verhael.
"Vrogger was ik 'n groot monster. Vleuken, liegen en jeneverdrinken was mien liefste. Eenmaal hà'k 'n kameraod van mij — 'n aarme boerenjonge, dee pas in dienst 'ekoemen was — 'n half commiesbrood of'epoetst, om er draank veur te koopen. Doe hij er mij naor vreug, ontkende ik bij hooge en bij lege. 'A'k 't 'edaon hebbe,' zee'k, 'dan hoop ik, da'k tien jaor in 'n koe veraanderd worde.' En ik was pas de kazarn uut, of ik was 'n koe. Van daege is 't net tien jaor 'eleden, en nou bin 'k weer 'n minsche."
"Jonge, jonge!" zee de boer.
En de boerinne sleug de hanen in mekaere en zee: "Heeremientied! Hoe is 't meugelik!"
"Maor," zee de boer in 't leste, "iej moên maor weer weggaon, man!"
"Waer zà'k hengaon, baos? In de kazarne kennen ze mij neet meer, en daorbij: iej hebben mij 'ekocht — iej moên mij ook holden."
"Kù'j waarken?"
"Nee, baos."
"Wat zà'k dan mit oe doen?"
"Och, geef mij lekker eten en drinken en laot mij 's morgens lange slaopen — dan bin 'k best tevreden."
"Daor heur ik oe," zee doove Jaopien, "nee, vaer, ik bedaank oe hartelik."
"Geef mij dan honderd gulden, baos, dan zà'k weggaon."
"Honderd gulden!. . . denk iej, dat mij 't geld op de rogge wast?"
De soldaot truk de scholders op.
Maor er mos toch raod 'eschaft worden. De boer overlegde mit zien vrouwe hoe ze er mit ân zollen, en 't gevolg er van was, dat de soldaot 's aovens weer bij zien kameraoden kwam — mit vieftig gulden ân geld in de buze.
't Koegien hadde riekelik honderd op'ebrocht.
Wat hadden de dree soldaoten 'n vette marek.

'n Weke of wat laeter gink de boer weêr naor de stad: hij mos toch 'n koegien hebben.
Daor zag hij jandorie 't zelde beesien weer.
Hij bekeek 't van alle kaanten — jao, daor was gien twiefel ân.
Hij gonk er veur staon en flusterde de koe in 't oor:
"Hè'j ook weêr 'eleugen?"
Toevallig nikte de koe mit de kop, net of ze zeggen wol:
"Jao."

AT 1529 - Thief Claims to have been Transformed into a Horse    AT 1529 - Thief Claims to have been Transformed into a Horse   

ATU 1529 - Thief as Donkey    ATU 1529 - Thief as Donkey   

Drie soldaten beroven een boer van zijn koe doordat een van hen de plaats van de koe inneemt en tegen de verbaasd opkijkende boer zegt, dat hij als straf voor zijn slechte leven 10 jaar in een koe veranderd is door een vloek. Hij beweert ook dat de boer hem gekocht heeft en voor hem moet zorgen, waarop de boer de koe voor 50 gulden verkoopt. De andere twee soldaten hebben de koe voor 100 gulden verkocht. Als de boer later zijn koe op de markt ziet, denkt hij dat het de soldaat is, die weer tot koe is geworden.

Collectie Boekenoogen (archief Meertens Instituut), (eigen uitgave in ongedateerde Volks-courant N°4)

eind 19e eeuw

Job    Job   

2013-03-01 14:46:22