BOEKV040 - Van Oud-Bovetje.

Van Oud-Bovetje.

Er was eens een Oud-Bovetje, die een heelen boel kindertjes had. Een heette Joopie, een ander Jaapie, en een derde Saartje; er was een Jantje en een Pietje, een Ahasverusje, een Colombijntje, een Betje, een Zwaantje, en nog veel meer van dat goedje. Oud-Bovetje was erg bang dat zijn kindertjes door den wolf opgegeten zouden worden en paste daarom heel zorgvuldig op ze. Maar op een goeden dag moest hij noodzakelijk van huis, en hij moest dus zijn kindertjes wel alleen achterlaten. Wat deed hij dus? Hij verstopte ze zoo goed als hij kon. Hij zette er een onder de tafel en een in den pot, een op den schoorsteen en een onder den schoorsteen, een in de bedstee en een onder de bedstee, een in de kast, een op de kast en een onder de kast, een in de braadpan en een onder de braadpan, een op de melkkan, een in de melkkan en een onder de melkkan; kortom overal waar maar een plaatsje was. En toen alles in orde was zei hij: "Als nu de wolf aan de deur klopt en roept: 'Kindertjes, kindertjes, doe open!', dan moet je vooral niet opendoen, maar je roept: 'Ik durf niet: de wolf zal me bijten.' Beloof-je me dat?" "Ja," riepen de kindertjes, "dat beloven we je!" "Goed," zei Oud-Bovetje, "dan ga ik gerust van huis."
De kindertjes zaten allen heel stil en dorsten zich haast niet verroeren, al had Joopie het in de melkkan en Jaapie onder de braadpan het erg benauwd. Ze hoopten nu maar dat de wolf niet zou komen. Maar jawel, Oud-Bovetje was nog geen half uur weg of er werd geklopt, heel hard geklopt en de wolf riep met een grove stem: "Kindertjes, kindertjes, doe open!" De kindertjes waren stijf van schrik, maar eindelijk riep Joopie uit de melkkan met een erg benauwd stemmetje: "Ik du-hurf niet: de wolf zal me bij-hijten." De wolf riep nog eens en de kindertjes antwoordden weer: "Ik du-hurf niet: de wolf zal me bij-hijten." Maar toen de wolf drie keer geroepen had en de deur niet open ging, werd hij boos en in zijn boosheid liet hij een poepje, en toen vloog de deur met een vreeselijk gekraak open! Zoo kwam de wolf binnen. Het duurde niet lang of hij had de kindertjes gevonden en hij at ze allemaal achter elkaar op. Daardoor werd de wolf natuurlijk vreeselijk dik, zoo dik dat zijn overjas haast niet toe kon. En toen hij de deur wilde uitstappen, kon hij er niet meer door. Toen kwam juist Oud-Bovetje weer thuis. Die schrok toen hij de deur open vond en zag dadelijk wat er gebeurd was. Hij riep: "Waar, waar zijn mijn lieve kindertjes?" En de kindertjes riepen uit den buik van den wolf: "Hier, hier zijn uw kindertjes!" "Zoo," zei Oud-Bovetje tot den wolf, "heb jij ze opgegeten?" en hij nam een groot mes van de tafel en sneed daarmee den buik van den wolf open en toen sprongen de kindertjes er een voor een uit, vroolijk en gezond en wel. Dat was me een vreugde! Oud-Bovetje omhelsde ze allemaal en gaf aan den wolf een naald en draad om zijn buik weer toe te naaien. En toen ging de wolf heen en hij kwam nooit weer terug. En Oud-Bovetje leefde voortaan heel gelukkig met zijn kindertjes.
Dit is nu de ware geschiedenis van Oud-Bovetje.

AT 0123 - The Wolf and the Kids    AT 0123 - The Wolf and the Kids   

ATU 0123 - The Wolf and the Kids.    ATU 0123 - The Wolf and the Kids.   

AT 0124 - Blowing the House In    AT 0124 - Blowing the House In   

ATU 0124 - Blowing the House In    ATU 0124 - Blowing the House In   

Oud-Bovetje heeft veel kindertjes, die hij voor de wolf verbergt als hij weg moet en zegt hen de deur niet te openen. De wolf blaast echter de deur open en vreet alle kindertjes op en wordt met een dikke buik gevonden door Oud-Bovetje, die met een groot mes de buik opensnijdt, waarop de kinderen naar buiten huppelen. De wolf krijgt naald en draad om zichzelf weer dicht te naaien.

G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 15 (1903), pp. 110-111 N°31

Z81 - Blowing the house in.    Z81 - Blowing the house in.   

F910 - Extraordinary swallowings.    F910 - Extraordinary swallowings.   

F911 - Person (animal) swallowed without killing.    F911 - Person (animal) swallowed without killing.   

F913 - Victims rescued from swallower‘s belly.    F913 - Victims rescued from swallower‘s belly.   

Q426 - Wolf cut open and filled with stones as punishment.    Q426 - Wolf cut open and filled with stones as punishment.   

Vgl. CBOEK178; SINVNS33; SINVS011
Ontbrekende motieven: het verdraaien van de stem en het witmaken van de poot. Er is geen kleintje zo goed verstopt dat hij niet gevonden wordt door de wolf. De scheet die de deur opent is verwant aan het omverblazen van het huis uit het sprookje met de drie biggetjes. De buik van de wolf wordt wel opengesneden, maar niet gevuld met stenen, in dit geval.

Oud-Bovetje    Oud-Bovetje   

2013-03-01 14:46:20