Hoofdtekst
Die .CCXVIII. cluchte.
Het was een man die een seer patiëntige vrouwe hadde. Ende wat haer oft den man gheschieden, so seyden si altijt: 'God doeghe 't om beterswil.' Het gheviel op eenen tijt dat dye man op den velde was ende een rijs sloech hem die eene ooghe uut, also dan hi seer bedroeft was. Dye vrouwe troeste hem ende sprack: 'God hevet om beterswil gedaen.' Daerna gheviel 't dat hi in TARTARIËN trock. Ende het quam daer toe dat hi dye naeste bi den coninc worde. Ende haer geloove was dat men den naesten die den coninc hadde met hem begroef, opdat hi niet alleen, gelijc een ander mensche, in den hemel en quame. Als die coninc sterf, wouden si desen met eener oogen oock bi hem begraven. Doen seyde hi: 'Lieve heeren, het waer onsen coninc een groote schande dat hi also soude comen, geselschapt met eenen de maer één ooge en hadde. Gy hebt toch luyden ghenoch met twee ooghen.' Also sprack hi hemselven noch daer af. Doen bekende hi dat syn vrouwe wel gheseet hadde, want hadde hi d'ander ooge noch ghehadt, soe soude hi levendich begraven hebben geworden.
Het was een man die een seer patiëntige vrouwe hadde. Ende wat haer oft den man gheschieden, so seyden si altijt: 'God doeghe 't om beterswil.' Het gheviel op eenen tijt dat dye man op den velde was ende een rijs sloech hem die eene ooghe uut, also dan hi seer bedroeft was. Dye vrouwe troeste hem ende sprack: 'God hevet om beterswil gedaen.' Daerna gheviel 't dat hi in TARTARIËN trock. Ende het quam daer toe dat hi dye naeste bi den coninc worde. Ende haer geloove was dat men den naesten die den coninc hadde met hem begroef, opdat hi niet alleen, gelijc een ander mensche, in den hemel en quame. Als die coninc sterf, wouden si desen met eener oogen oock bi hem begraven. Doen seyde hi: 'Lieve heeren, het waer onsen coninc een groote schande dat hi also soude comen, geselschapt met eenen de maer één ooge en hadde. Gy hebt toch luyden ghenoch met twee ooghen.' Also sprack hi hemselven noch daer af. Doen bekende hi dat syn vrouwe wel gheseet hadde, want hadde hi d'ander ooge noch ghehadt, soe soude hi levendich begraven hebben geworden.
Beschrijving
Een man was getrouwd met een zeer geduldige vrouw, die geloofde dat God alles voor je eigen bestwil deed. Dat gold dus ook toen de man een oog verloor. Daarna trok hij naar Centraal-Azië en raakte bevriend met de koning. Het was daar de gewoonte dat de koning na zijn dood begraven zou worden met zijn naasten, zodat hij niet alleen naar de hemel hoefde te gaan. Toen deze koning stierf, kon de man er echter onderuit komen omdat hij maar een oog had: daarom was hij het niet waard om de koning naar de hemel te vergezellen. Als hij zijn oog niet had verloren, dan was hij dus levend begraven geworden.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 480
Naam Overig in Tekst
God 
God 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22