Hoofdtekst
Der wie in faem dy woe in frijer ha. Hja sei: "It mei om myn part de duvel ek wol wêze."
Dat hie de duvel heard fansels en op in joun, doe stie er foar har. Mar dy faem wie net dom. Hja sei: "Mei 'k earst de skûtels dien waskje? Dêr bin 'k mei oan 'e gong. Wolle jo sa lang wachtsje oant ik dy omwosken ha?"
"Jawol", sei de duvel, en hy bleau bûten stean. Doe kom de faem oansetten mei alle smoarge reaukes en boarden ensa en dy smiet se foar de duvel syn fuotten del, dat it wienen allegear diggels. En sy sei: "Yn der ivichheit waskje ik dizze skûtels net ôf."
Doe moest de duvel lang wachtsje. Hy is mar gau fuort gong.
Dat hie de duvel heard fansels en op in joun, doe stie er foar har. Mar dy faem wie net dom. Hja sei: "Mei 'k earst de skûtels dien waskje? Dêr bin 'k mei oan 'e gong. Wolle jo sa lang wachtsje oant ik dy omwosken ha?"
"Jawol", sei de duvel, en hy bleau bûten stean. Doe kom de faem oansetten mei alle smoarge reaukes en boarden ensa en dy smiet se foar de duvel syn fuotten del, dat it wienen allegear diggels. En sy sei: "Yn der ivichheit waskje ik dizze skûtels net ôf."
Doe moest de duvel lang wachtsje. Hy is mar gau fuort gong.
Beschrijving
Een vrouw wil een vrijer, al was het de duivel. Deze komt, maar de vrouw, niet dom, vraagt hem te wachten tot ze de schotels afgewassen heeft. Als hij toestemmt, smijt ze de schotels kapot en wil ze niet afwassen. Dus moest hij lang wachten.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 957, verhaal 4 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
20 oktober 1972
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21