CJ098522

Yn 'e herberch to Oentsjerk wie in forkeaping. Dêr kaem ek in boer op los, in sekere Elzinga. Dy boer kocht earst ûnder in pear slokjes - dy jildden doe in stûr it romerfol. Doe joech er de kastlein in goune, mar doe moest er hastich nei boppe ta omdat de forkeaping oan 'e gong rekke. In skoftsje letter kaem de kastlein ek boppe.
Doe sei dy kastlein yn 't publyk: "Hwa hat my niis in goune jown?"
De boer tocht: dy goune mat my net ûntkomme. De kastlein wit it net iens mear dat dy fan my is. Doe sei er: "Ik."
Doe sei de kastlein: "Dan wurde jo mar bidankt."

Een boer ging eens naar een veiling in een herberg. Hij bestelde wat te drinken en gaf de kastelein een gulden. Voordat hij zijn geld terug kon krijgen moest hij echter gauw naar boven, waar de veiling begon. De kastelein kwam ook boven en vroeg wie hem een gulden gegeven had. De boer zei dat hij het was en de kastelein bedankte hem ervoor.

Collectie Jaarsma, verslag 985, verhaal 22 (archief Meertens Instituut)

9 maart 1973

Elzinga    Elzinga   

Oentsjerk    Oentsjerk   

2013-03-01 14:46:21