CJ098525

In lyts eintsje fan Om-Auke ôf, dêr stie in timmersaek. Dêr gong Om-Auke faek hinne om 'e tiid oan ein to krijen.
Op in kear doe stie er dêr ek wer, doe kaem dêr in joad út Ljouwert mei negoasje yn 'e koer. Dêr siet fan alles yn. Doe tocht Om-Auke: dy komt aenst ek by my oan 'e doar. Ik bin noadich oan in nij breames ta.
Dat Om-Auke gong nei syn hûs ta.
Dêr kaem dy joad al oan. "Ek hwat noadich?" frege er. "Ja," sei Om-Auke, "ik moat in nij breames ha."
Doe krige er ien út 'e koer en ûndersocht of it goed skerp wie en sa en doe seach er dy joad gleon oan en hy sei: "Jo binne hjir al, mar ik ha wolris lêst fan oanfallen. En as ik dat ha, dan bin ik wol sa lulk." En dêr bigoun er mei 't mes to swaeijen.
Doe waerd de joad binaud en sette ôf.
Om-Auke hie 't mes forgees.

Auke ging eens naar een timmerzaak. Daar was toen een jood die heel veel verschillende spullen te koop aanbood. Auke ging naar huis en de jood kwam ook bij hem aan de deur. Auke zei dat hij een broodmes nodig had. De jood pakte er een voor hem, en Auke deed net of hij hem wilde aanvallen met het mes. De jood vluchtte toen weg en Auke had het mes.

Collectie Jaarsma, verslag 985, verhaal 25 (archief Meertens Instituut)

9 maart 1973

Om-Auke    Om-Auke   

Auke    Auke   

Jood    Jood   

Ljouwert    Ljouwert   

Leeuwarden    Leeuwarden   

2013-03-01 14:46:21