Hoofdtekst
Wy wienen noch mar even troud en wennen achter Dokkum. Ik wie in pear nachten by mem útfanhûs. Myn man kaem ek, hwant dy krige ûngemak oan 'e hân en koe doe net arbeidzje.
Ik krige bot útslach oan 'e holle, dat seach der raer út. De oare deis, neidat myn man kaem wie, sei mem tsjin ús:
"Nou matte jimme mar wer fuort, net?"
"Hwerom?" sei 'k. Hwant ús mem hie ús altyd graech by ús.
"Bern," sei se, "der hat fannacht in houn sa bot oan 't spûkgûlen west. Ik wie deabinaud datstû dea gean soeste omdatstû sa'n útslach haste."
Ik krige bot útslach oan 'e holle, dat seach der raer út. De oare deis, neidat myn man kaem wie, sei mem tsjin ús:
"Nou matte jimme mar wer fuort, net?"
"Hwerom?" sei 'k. Hwant ús mem hie ús altyd graech by ús.
"Bern," sei se, "der hat fannacht in houn sa bot oan 't spûkgûlen west. Ik wie deabinaud datstû dea gean soeste omdatstû sa'n útslach haste."
Onderwerp
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
Beschrijving
Toen de vertelster en haar man bij haar moeder op bezoek waren, kreeg ze uitslag op haar hoofd. Op een dag zei haar moeder dat ze maar weer moesten gaan. Ze was bang dat haar kind zou sterven, want er had een hond angstaanjagend gehuild de vorige nacht.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 988, verhaal 7 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
16 maart 1973
Andere Todesvorzeichen.
Naam Locatie in Tekst
Dokkum
Dokkum
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21