Hoofdtekst
To Hurdegaryp wie in hekke, dy woe noait ticht bliuwe.
Dêr wenne dokter Bontekoe. Dienen se dy hekke de jouns ticht, dan stie er de oare moarns wer iepen. Heit en Jehannes Postma fan de Westerein kommen dêr ris in kear lâns op in nacht, doe wienen se oan it murdejeijen. Doe hie de houn dêr in murd to pakken op it hiem. Doe sei Hanne tsjin heit: "Dû mast even oan kant gean, hear. Der komt in juffer oan op in ezel. Dy komt fan 't hiem, dy wol troch de hekke." Heit seach it net. Even letter sei Jehannes tsjin heit: "Nou kinst wol wer dêr wei komme."
Dêr wenne dokter Bontekoe. Dienen se dy hekke de jouns ticht, dan stie er de oare moarns wer iepen. Heit en Jehannes Postma fan de Westerein kommen dêr ris in kear lâns op in nacht, doe wienen se oan it murdejeijen. Doe hie de houn dêr in murd to pakken op it hiem. Doe sei Hanne tsjin heit: "Dû mast even oan kant gean, hear. Der komt in juffer oan op in ezel. Dy komt fan 't hiem, dy wol troch de hekke." Heit seach it net. Even letter sei Jehannes tsjin heit: "Nou kinst wol wer dêr wei komme."
Onderwerp
TM 3401 - Het spookhek   
Beschrijving
Bij dokter Bontekoe op de landerijen is een hek dat niet dicht blijft, een spookhek. Vader en Jehannes waren eens aan het bunzing jagen. Toen de hond een bunzing had gevangen zag Jehannes door het hek een dame op een ezel aankomen, maar vader zag het niet.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1001, verhaal 6 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
10 april 1973
Het spookhek
Naam Overig in Tekst
Bontekoe   
Jehannes Postma   
Naam Locatie in Tekst
Hurdegaryp   
Westerein   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
