CJ100608

Us beppe hat in bern forlern, dat bitsjoend wie. Dat bern hie èk in krâns yn 't bêd. Doe't it noch leefde gongen se nei greate Wopke ta om medesinen. Dat wie de duvelbander. Wopke joech in drankje mei. Dêr moest tige op past wurde. As der ien passearde moest it drankje oan dy kant dêr't dyselde net foarbyroun. Oars knapte it. En thús moest it yn 't tsjuster stean, oars fleach de koark der ôf. Sa'n kracht siet der yn.

TM 3106 - Het drankje van de duivelbanner    TM 3106 - Het drankje van de duivelbanner   

Een ziek kind had een krans in het bed. De ouders gingen naar de duivelbanner Wopke om medicijnen. Die gaf een drankje mee waar voorzichtig mee moest worden omgesprongen. Als er iemand passeerde moest het flesje aan de kant staan waar de passant niet had gelopen, anders zou het knappen. Het moest ook donker staan, anders zou de kurk eraf vliegen. Het kind ging toch dood, want het was behekst.

Collectie Jaarsma, verslag 1006, verhaal 8 (archief Meertens Instituut)

3 mei 1973

Het drankje van de duivelbanner

Wopke    Wopke   

2013-03-01 14:46:21