Hoofdtekst
Der wie in feint in ein fan hûs ôf to werken. Dy feint soe mei sinteklaes nei hûs ta. It wie de gewoante dat er dan altyd hwat meinaem. Omdat it dan sinteklaes wie.
Doe gong er nei in banketbakkerswinkel ta. Hy sei tsjin 'e frou: "Ik mat in mennich letters mei ha."
De frou sei: "Dat kin gebeure. Hwat foar namme matte it wêze?"
"Nou," sei er, "jow mar in t. Nou mat ik ek mar in u fan jo ha. En dan ek noch mar in k."
Doe't hja him dy letters jown hie, sei er: "Nou woe 'k noch graech in boskje hier ha."
Doe sei de frou: "Dêr kin 'k jo net oan helpe."
"Nou," sei er, "fret dan dy keale kut sels mar op."
Doe gong er nei in banketbakkerswinkel ta. Hy sei tsjin 'e frou: "Ik mat in mennich letters mei ha."
De frou sei: "Dat kin gebeure. Hwat foar namme matte it wêze?"
"Nou," sei er, "jow mar in t. Nou mat ik ek mar in u fan jo ha. En dan ek noch mar in k."
Doe't hja him dy letters jown hie, sei er: "Nou woe 'k noch graech in boskje hier ha."
Doe sei de frou: "Dêr kin 'k jo net oan helpe."
"Nou," sei er, "fret dan dy keale kut sels mar op."
Beschrijving
Een knecht neemt met sinterklaas altijd iets lekkers mee naar huis. Hij gaat naar de banketbakker en zegt dat hij letters nodig heeft: de t, de u en de k. Dan wil hij ook nog een bos haar, maar dat kan de vrouw hem niet geven. Dan zegt hij: eet dan die kale kut zelf maar op.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1030, verhaal 6 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
30 mei 1973
Naam Overig in Tekst
Sinterklaas 
Sinterklaas 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21