Hoofdtekst
Us mem en dy wienen ris to jounpraten nei it fierste húske fan 'e Ikkers. Dat is der nou net mear, in jier of hwat lyn brânde it ôf. Dêr yn dat húske wenne âlde Jantsje doe.
Wy sieten dêr, sei mem, doe woarde it sok swier waer. It gong dêr sa need, krekt as wie dêr in keppel skiep om 't hûs hinne dat lawaei makke. Wy seinen: "Doarre jimme hjir wol wêze?" Jawol, sei Jantsje. Doe gongen wy nei bûten ta om to sjen hwat dat lawaei wie. Mar bûten wie 't hielendal stil, sei mem. Der wie hielendal neat to rêdden.
Wy sieten dêr, sei mem, doe woarde it sok swier waer. It gong dêr sa need, krekt as wie dêr in keppel skiep om 't hûs hinne dat lawaei makke. Wy seinen: "Doarre jimme hjir wol wêze?" Jawol, sei Jantsje. Doe gongen wy nei bûten ta om to sjen hwat dat lawaei wie. Mar bûten wie 't hielendal stil, sei mem. Der wie hielendal neat to rêdden.
Beschrijving
Op bezoek bij een vrouw in het verste huisje werd het erg slecht weer. Het leek alsof een kudde schapen rond het huis liep. Toen men buiten ging kijken wat er aan de hand was, was er niets aan de hand.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1033, verhaal 9 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
13 juni 1973
Naam Overig in Tekst
Ikkers 
Ikkers 
Jantsje
Jantsje
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21