Hoofdtekst
Myn iegen pappe kon somaar een fallen laten met gedachten.
Eens lagen myn voader en twee fan myn susters op 't land te aardappelrooien. Wiger de Groot, in slachter kwam der aan fietsen met een korf foar op 'e fiets.
Myn pappe sei teugen de beide wichten: "Sullen we hem us fallen laten?" Hij was op so'n 500 m. afstand. Voader lag op 'e knibbels, met de handen op 'e grond.
Hij keek de slager fast an en dêr tûmele er hinne met fiets en korf en al (op in halve k.m. afstand!)
Eens lagen myn voader en twee fan myn susters op 't land te aardappelrooien. Wiger de Groot, in slachter kwam der aan fietsen met een korf foar op 'e fiets.
Myn pappe sei teugen de beide wichten: "Sullen we hem us fallen laten?" Hij was op so'n 500 m. afstand. Voader lag op 'e knibbels, met de handen op 'e grond.
Hij keek de slager fast an en dêr tûmele er hinne met fiets en korf en al (op in halve k.m. afstand!)
Beschrijving
Mijn vader kon mensen laten vallen alleen met zijn gedachten.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1036, verhaal 13 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
23 juni 1973
Naam Overig in Tekst
Wiger de Groot 
Wiger de Groot 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21