Hoofdtekst
Myn heit en mem wienen ris in kear to jounpraten nei Surhuzum, dêr't in muoike fan my wenne. It wie al let doe't se weromkamen. Hja roannen by de fyts lâns, hwant hja mochten graech kuijerje en 't wie moai helder ljochtmoannewaer.
Doe seagen se allebeide Everdien der oan kommen, dat wie de dochter fan 'e doomny. Doe't hja omtrint oan har ta wie, waerd se samar ynienen wei, krekt as wie se yn 'e groun sonken.
Doe seagen se allebeide Everdien der oan kommen, dat wie de dochter fan 'e doomny. Doe't hja omtrint oan har ta wie, waerd se samar ynienen wei, krekt as wie se yn 'e groun sonken.
Beschrijving
Vader en moeder liepen op een avond terug naar huis, toen ze de dochter van de dominee zagen. Opeens was ze verdwenen, alsof ze in de grond was gezakt.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1042, verhaal 1 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
27 juni 1973
Naam Overig in Tekst
Everdien 
Everdien 
Naam Locatie in Tekst
Surhuzum
Surhuzum
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21