Hoofdtekst
Op in kear kaem Jan Hepkes út 'e stêd. Hy hie in âlderwetske fyts mei in breed stjûr en in pakjedrager foarop.
Dêr hied er de fellen meastal op lizzen.
Ik helle him by Swarteweisein fan achteren yn. Ik fytste him foarby, mar doe rôp er: "Ik wol mei dy, godfordomme."
"Dan matte wy hwat hurder", sei 'k tsjin him.
"Mienstû dat ik net mei komme kin?" sei er. "As ik dat wol, dan fyts ik dy samar oer de kop. Ik ha by honderten oer de kop fytst."
Doe bin 'k in ein mei him riden, mar it gong my to stadich. Ik woe avenseare. Doe't ik in ein mei him riden hie, moest er pisje. Hy sprong fan 'e fyts en gong midden op 'e wei stean to pisjen mei de gulp nei my takeard.
Ik sei: "Nou mat it net raerder, Jan."
Hy sei: "It sil wol rinne dêr't it it leechst is."
Dêr hied er de fellen meastal op lizzen.
Ik helle him by Swarteweisein fan achteren yn. Ik fytste him foarby, mar doe rôp er: "Ik wol mei dy, godfordomme."
"Dan matte wy hwat hurder", sei 'k tsjin him.
"Mienstû dat ik net mei komme kin?" sei er. "As ik dat wol, dan fyts ik dy samar oer de kop. Ik ha by honderten oer de kop fytst."
Doe bin 'k in ein mei him riden, mar it gong my to stadich. Ik woe avenseare. Doe't ik in ein mei him riden hie, moest er pisje. Hy sprong fan 'e fyts en gong midden op 'e wei stean to pisjen mei de gulp nei my takeard.
Ik sei: "Nou mat it net raerder, Jan."
Hy sei: "It sil wol rinne dêr't it it leechst is."
Beschrijving
Jan Hepkes had een ouderwetse fiets met een breed stuur en een pakjesdrager voorop voor de (koeien)vellen. Toen iemand hem voorbij wilde fietsen werd hij kwaad. Ze fietsten een eind met elkaar op, toen Jan plotseling moest plassen. Hij plaste, met zijn open gulp naar de ander gericht. Toen die daar wat van zei, antwoordde Jan: Het loopt naar de laagste plek toe.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 1050, verhaal 4 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
5 juli 1973
Naam Overig in Tekst
Jan Hepkes 
Jan Hepkes 
Swarteweisein
Swarteweisein
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21