Hoofdtekst
In Barsthut in Lukaswolde gemeente Grotegast woonde myn muike. Op in avond was ze bij ons te praten.
Toen ze weg wou, wouden wij haar naar huus brengen.
"Nee," zei ze, "dat hoeft niet. Ik ben alijd beschermd."
Ze was een klein eindje heen, toen kwam er een dikke hond naast haar lopen. Die is met haar goan aan haar huis toe. Toen deed ze de deur open. Toen was de hond ook in een stuk weer verdwenen. De hond liep flak bij haar langs. Ze was helemael niet bang. Toen ze bij haar huis was was de hond spoorloos; net alsof hij in de grond gezonken was.
Toen ze weg wou, wouden wij haar naar huus brengen.
"Nee," zei ze, "dat hoeft niet. Ik ben alijd beschermd."
Ze was een klein eindje heen, toen kwam er een dikke hond naast haar lopen. Die is met haar goan aan haar huis toe. Toen deed ze de deur open. Toen was de hond ook in een stuk weer verdwenen. De hond liep flak bij haar langs. Ze was helemael niet bang. Toen ze bij haar huis was was de hond spoorloos; net alsof hij in de grond gezonken was.
Onderwerp
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).   
Beschrijving
Mijn moeder hoefde niet naar huis gebracht worden, want ze voelde zich altijd beschermd. Onderweg naar huis kwam een grote hond naast haar lopen, die verdween toen ze de deur opende.
Bron
Collectie Jaarsma (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn)
Naam Overig in Tekst
Barsthut   
Lukaswolde   
Naam Locatie in Tekst
Grootegast   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
