Hoofdtekst
TM: "Nog een keer over die Schorpioen in Stadskanaal. Kan je nog een keer vertellen wat er volgens jou toen gebeurd is, en wat voor gevolgen dat heeft gehad, en eventueel wat voor betekenis die Schorpioen... Nou ja, laten we beginnen met... nog een keer: wat is er..."
RB: "Ja, we kregen die melding. Naar Groningen toegegaan. Gekeken, blablabla. De vorm van een schorpioen. De staart had van groot naar klein lopend acht cirkels. Honderd procent zeker. Luchtfoto. Ik heb pole-shots gemaakt, waarop gewoon staat: acht cirkels. Toen kwam Eltjo terug van vakantie. Nou, een hoop werk gedaan, druk geweest? Is die schorpioen de moeite waard om te bemonsteren? Ik zeg: nou.... Daar zitten we trouwens ook nog op te wachten, of de uitslag al bekend is van Eltjo. In ieder geval, ik zeg: Nou sowieso, want volgens mij is dat geen mensenwerk. Klaar. In ieder geval: een paar dingen gevonden. Zijn we d'r weer heengeweest. Alles hebben we onderzocht. Acht cirkels, die staart bestaat uit acht cirkels. Nog steeds. En ze lagen ook allemaal plat. Toen moesten we naar huis. Groepsfotootje gemaakt zo. Zo van onder. Eltjo met een sigaar d'r op. Met z'n drieën met een paraplu d'r op. Gewoon voor de gekkigheid voor het archief een leuk fotootje gemaakt. En toen wouen we de boel inpakken. En toen hadden we zoiets van... En toen was Jan-Willem tien minuten vantevoren nog naar het einde van die staart gelopen, om wat dingen te bekijken of weet ik veel wat. En toen had ik zoiets van: ik moèt nog even naar achteren. Ik had wat pole-shots van deze kant. Ik had zoiets van: ik moèt nog even naar achteren lopen. Waarom dat weet ik niet. Mijn gevoel zegt: doen. Dus ik: jongens, wacht effe. Ik loop door die staart naar achteren. En ik heb zoiets van: hè?! Een twee drie vier vijf zes zeven acht negen? Godverdomme dan. Ik zeg: héé!! Eltjo: wat? Ik zeg: een nieuwe cirkel! Wat? Ik zeg: d'r ligt een nieuwe cirkel! D'r ligt hier een nieuwe, een nieuwe! Gewoon. Hij heeft zoiets van: dat kan niet. Dat kan niet. En ook dat middenpuntje nog gewoon omhoog, dat het in feite nog echt zo... Ik was gewoon compleet echt echt echt verbaasd. Ik denk van: dat kan niet! Het kan niet zo zijn, dat je midden op een dag, in een graancirkel staat, waar gewoon je zonder te zien of te horen, zo, knal, eentje opborrelt. Dat kan gewoon niet. En toch is het gebeurd. Ik was allang blij dat Eltjo bij me was. Maar Eltjo zegt: ja, ik heb het niet... Ik weet niet zeker of ik die acht gezien heb. Ik zeg: moet je eens luisteren, Eltjo, die pole-shots tonen acht cirkels aan, de tijd staat eronder, de datum staat onder die digitale foto's - de volgende foto is dan wel een uur later genomen, of weet ik veel wat. In ieder geval, je kunt terugrekenen, dat binnen een uur, sinds de laatste foto en de eerste van die negen, is die laatste graancirkel ontstaan. Dat kun je gewoon aantonen. En wie dat wil geloven of niet wil geloven, dat moeten ze zelf maar weten: het staat er gewoon! Want waarom zou ik dat toestel zo instellen dat die datum en die tijd blablabla... wat heb ik d'r an? Je maakt jezezlf alleen maar ongeloofwaardig. Want uitkomen doet het toch als je de boel nept. Dus nou, en dan sta je daar, en dan heb je zoiets van: huhhuh, laat maar. Eltjo d'r bij, foto's maken, Jan-Willem kon voelen: warm. Ik had zoiets van: het zal wel. Ik kreeg alleen, ik begon zere benen te krijgen, en knieën. Ik had op een gegeven moment zoiets van: oh, ik moet hier wegwezen! Echt gewoon weg! Eltjo die kreeg pijn in zijn arm en zijn pols, toen 'ie z'n hand in de cirkel stak was het allemaal warm. Het fototoestel dat was gewoon, dat deed het niet meer bij hem. Die journalist [Roel Toering] die later is gekomen, dat toestel, dat zegt 'ie: of er stroop in zit, het werd traag en dat werkte ook niet meer. En ik kon gewoon klik klik klik klik doorklikken. Maar op een bepaald moment, na een paar minuten had ik zoiets van: ik moet hier weg. Ffft, het veld uit. Een half uurtje. Ik zeg - het is gewoon puur gevoelsmatig. Jan-Willem zegt [...]: klopt, een half uurtje. Waarom, dat weet ik niet. Of het dan uitgewerkt is of ik weet het niet. Maar ik had zoiets van: ik moèt maken dat ik wegkom. Dus een half uur ffft het veld uit. Laat de rotzooi maar liggen, dat haal ik wel op. En toen kwam die boer d'r an, en die journalist was er in ieder geval al. Blablabla. Koffie van die boer gekregen. Nou, na een halfuurtje weer d'r ingelopen. Er ligt daar een nieuwe cirkel. Hij zegt van: dat kan niet. Dus dat is zo'n beetje in het kort het verhaal. En dan heb je nog zoiets van: ja... Wereldnieuws mee gehaald in ieder geval. Linda Moulton Howe die belde op voor het verslag en interview in Amerika en dit en dat. Ja, en dan dat jaar d'r op, dus afgelopen jaar dat hart dus nog een keer. Dan heb je zoiets van: dat kan toch niet?"
TM: "Nee. Maar was die Stadskanaal-ervaring voor jou eigenlijk ook - zeg maar - de bevestiging van: zie je wel, dit had ik al gedacht, maar nou heb ik het meegemaakt ook?"
RB: "Hoe bedoel je?"
TM: "Nou, een doorslaggevend bewijs voor jou. Of zeg je van: nou ja..."
RB: "Nou, ik weet niet. Het is meer zoiets van: je staat erbij en je kijkt ernaar. Ik heb het er met Eltjo nog wel eens over gehad. Ik zeg: wat vind je nou? Eltjo zegt: dat kan niet. Dat kan niet. Als wetenschapper zeg ik: dit kan niet. Punt uit. Maar toch heb 'ie zoiets van: verdomme nog an toe, weet je wel. Hij zegt: ik heb niet geteld. Ik zeg: Eltjo, je kunt lullen wat je wilt, maar kijk nou. En dan moest 'ie toch toegeven als mens zijnde, maar als wetenschapper: ja, het kan natuurlijk niet. Ja, ik heb echt zoiets van: je stond erbij en je keek ernaar, ja, en ik ben er verder niet meer mee bezig geweest. Ja, en ik had hetzelfde als Eltjo: het is misschien die boer die voor een geintje, kruipen dit en dat, maar... Ja, dat gaat er gewoon niet in. Want het is: dat veld was hier, en dat weggetje, daar kon je naar toerijden, hier lag die cirkel, en dan heb je allllemaal veld, en dan moet iemand heeeelemaal van ik weet niet hoe ver... en dan: waarom?"
TM: "Nee, de situatie... Ik heb er zelf ook gestaan. Ik weet wel dat: daar kan niet even iemand aan komen sluipen om d'r stiekem even eentje bij te maken."
RB: "En als je zegt: je hebt die cirkel over het hoofd gezien. Nee! Want de foto's tonen gewoon aan: d'r waren er acht. En geen negen. En het leuke is: als het een schorpioen is... die negende, met dat stukje middenin, dat is dat puntje van de staart van de schorpioen, dus... ja, snap je? In feite is 'ie nou compleet. En je hebt op de site gezien dat die staart in feite uit twee gedeeltes bestaat. Dus die bogen zijn ook allemaal weer... ja, het kan toeval zijn. Het past ook weer in ons verhaal, in onze theorie. Ja. Dus vanaf het moment dat ik er mee bezig ben, vanaf dat het hier begon, het feest, op 5 augustus '97, heb ik alleen maar idiote dingen meegemaakt. En niet anders. Het zal wel."
RB: "Ja, we kregen die melding. Naar Groningen toegegaan. Gekeken, blablabla. De vorm van een schorpioen. De staart had van groot naar klein lopend acht cirkels. Honderd procent zeker. Luchtfoto. Ik heb pole-shots gemaakt, waarop gewoon staat: acht cirkels. Toen kwam Eltjo terug van vakantie. Nou, een hoop werk gedaan, druk geweest? Is die schorpioen de moeite waard om te bemonsteren? Ik zeg: nou.... Daar zitten we trouwens ook nog op te wachten, of de uitslag al bekend is van Eltjo. In ieder geval, ik zeg: Nou sowieso, want volgens mij is dat geen mensenwerk. Klaar. In ieder geval: een paar dingen gevonden. Zijn we d'r weer heengeweest. Alles hebben we onderzocht. Acht cirkels, die staart bestaat uit acht cirkels. Nog steeds. En ze lagen ook allemaal plat. Toen moesten we naar huis. Groepsfotootje gemaakt zo. Zo van onder. Eltjo met een sigaar d'r op. Met z'n drieën met een paraplu d'r op. Gewoon voor de gekkigheid voor het archief een leuk fotootje gemaakt. En toen wouen we de boel inpakken. En toen hadden we zoiets van... En toen was Jan-Willem tien minuten vantevoren nog naar het einde van die staart gelopen, om wat dingen te bekijken of weet ik veel wat. En toen had ik zoiets van: ik moèt nog even naar achteren. Ik had wat pole-shots van deze kant. Ik had zoiets van: ik moèt nog even naar achteren lopen. Waarom dat weet ik niet. Mijn gevoel zegt: doen. Dus ik: jongens, wacht effe. Ik loop door die staart naar achteren. En ik heb zoiets van: hè?! Een twee drie vier vijf zes zeven acht negen? Godverdomme dan. Ik zeg: héé!! Eltjo: wat? Ik zeg: een nieuwe cirkel! Wat? Ik zeg: d'r ligt een nieuwe cirkel! D'r ligt hier een nieuwe, een nieuwe! Gewoon. Hij heeft zoiets van: dat kan niet. Dat kan niet. En ook dat middenpuntje nog gewoon omhoog, dat het in feite nog echt zo... Ik was gewoon compleet echt echt echt verbaasd. Ik denk van: dat kan niet! Het kan niet zo zijn, dat je midden op een dag, in een graancirkel staat, waar gewoon je zonder te zien of te horen, zo, knal, eentje opborrelt. Dat kan gewoon niet. En toch is het gebeurd. Ik was allang blij dat Eltjo bij me was. Maar Eltjo zegt: ja, ik heb het niet... Ik weet niet zeker of ik die acht gezien heb. Ik zeg: moet je eens luisteren, Eltjo, die pole-shots tonen acht cirkels aan, de tijd staat eronder, de datum staat onder die digitale foto's - de volgende foto is dan wel een uur later genomen, of weet ik veel wat. In ieder geval, je kunt terugrekenen, dat binnen een uur, sinds de laatste foto en de eerste van die negen, is die laatste graancirkel ontstaan. Dat kun je gewoon aantonen. En wie dat wil geloven of niet wil geloven, dat moeten ze zelf maar weten: het staat er gewoon! Want waarom zou ik dat toestel zo instellen dat die datum en die tijd blablabla... wat heb ik d'r an? Je maakt jezezlf alleen maar ongeloofwaardig. Want uitkomen doet het toch als je de boel nept. Dus nou, en dan sta je daar, en dan heb je zoiets van: huhhuh, laat maar. Eltjo d'r bij, foto's maken, Jan-Willem kon voelen: warm. Ik had zoiets van: het zal wel. Ik kreeg alleen, ik begon zere benen te krijgen, en knieën. Ik had op een gegeven moment zoiets van: oh, ik moet hier wegwezen! Echt gewoon weg! Eltjo die kreeg pijn in zijn arm en zijn pols, toen 'ie z'n hand in de cirkel stak was het allemaal warm. Het fototoestel dat was gewoon, dat deed het niet meer bij hem. Die journalist [Roel Toering] die later is gekomen, dat toestel, dat zegt 'ie: of er stroop in zit, het werd traag en dat werkte ook niet meer. En ik kon gewoon klik klik klik klik doorklikken. Maar op een bepaald moment, na een paar minuten had ik zoiets van: ik moet hier weg. Ffft, het veld uit. Een half uurtje. Ik zeg - het is gewoon puur gevoelsmatig. Jan-Willem zegt [...]: klopt, een half uurtje. Waarom, dat weet ik niet. Of het dan uitgewerkt is of ik weet het niet. Maar ik had zoiets van: ik moèt maken dat ik wegkom. Dus een half uur ffft het veld uit. Laat de rotzooi maar liggen, dat haal ik wel op. En toen kwam die boer d'r an, en die journalist was er in ieder geval al. Blablabla. Koffie van die boer gekregen. Nou, na een halfuurtje weer d'r ingelopen. Er ligt daar een nieuwe cirkel. Hij zegt van: dat kan niet. Dus dat is zo'n beetje in het kort het verhaal. En dan heb je nog zoiets van: ja... Wereldnieuws mee gehaald in ieder geval. Linda Moulton Howe die belde op voor het verslag en interview in Amerika en dit en dat. Ja, en dan dat jaar d'r op, dus afgelopen jaar dat hart dus nog een keer. Dan heb je zoiets van: dat kan toch niet?"
TM: "Nee. Maar was die Stadskanaal-ervaring voor jou eigenlijk ook - zeg maar - de bevestiging van: zie je wel, dit had ik al gedacht, maar nou heb ik het meegemaakt ook?"
RB: "Hoe bedoel je?"
TM: "Nou, een doorslaggevend bewijs voor jou. Of zeg je van: nou ja..."
RB: "Nou, ik weet niet. Het is meer zoiets van: je staat erbij en je kijkt ernaar. Ik heb het er met Eltjo nog wel eens over gehad. Ik zeg: wat vind je nou? Eltjo zegt: dat kan niet. Dat kan niet. Als wetenschapper zeg ik: dit kan niet. Punt uit. Maar toch heb 'ie zoiets van: verdomme nog an toe, weet je wel. Hij zegt: ik heb niet geteld. Ik zeg: Eltjo, je kunt lullen wat je wilt, maar kijk nou. En dan moest 'ie toch toegeven als mens zijnde, maar als wetenschapper: ja, het kan natuurlijk niet. Ja, ik heb echt zoiets van: je stond erbij en je keek ernaar, ja, en ik ben er verder niet meer mee bezig geweest. Ja, en ik had hetzelfde als Eltjo: het is misschien die boer die voor een geintje, kruipen dit en dat, maar... Ja, dat gaat er gewoon niet in. Want het is: dat veld was hier, en dat weggetje, daar kon je naar toerijden, hier lag die cirkel, en dan heb je allllemaal veld, en dan moet iemand heeeelemaal van ik weet niet hoe ver... en dan: waarom?"
TM: "Nee, de situatie... Ik heb er zelf ook gestaan. Ik weet wel dat: daar kan niet even iemand aan komen sluipen om d'r stiekem even eentje bij te maken."
RB: "En als je zegt: je hebt die cirkel over het hoofd gezien. Nee! Want de foto's tonen gewoon aan: d'r waren er acht. En geen negen. En het leuke is: als het een schorpioen is... die negende, met dat stukje middenin, dat is dat puntje van de staart van de schorpioen, dus... ja, snap je? In feite is 'ie nou compleet. En je hebt op de site gezien dat die staart in feite uit twee gedeeltes bestaat. Dus die bogen zijn ook allemaal weer... ja, het kan toeval zijn. Het past ook weer in ons verhaal, in onze theorie. Ja. Dus vanaf het moment dat ik er mee bezig ben, vanaf dat het hier begon, het feest, op 5 augustus '97, heb ik alleen maar idiote dingen meegemaakt. En niet anders. Het zal wel."
Onderwerp
TM 6002 - Cirkels in het graan 
TM 6002 - Cirkels in het graan 
Beschrijving
Een graancirkel in de vorm van een schorpioen krijgt een negende staartcirkel terwijl onderzoekers in het veld bezig zijn: er zijn foto's van dezelfde dag met acht staartcirkels. De nieuwe cirkel voelt warm aan, en men ervaart pijn in de ledematen. Het fototoestel van een onderzoeker en een journalist functioneert niet meer. De onderzoekers vluchten het veld uit. De gebeurtenis is even wereldnieuws geweest. Eigenlijk klopte het wel dat de cirkel nog een negende staart met opstaande punt moest krijgen: toen was hij pas voltooid.
Bron
Interview met Robert Boerman te Oeken (gemeente Brummen) op 12 februari 2003
Commentaar
12 februari 2003
Cirkels in het graan
Naam Overig in Tekst
Schorpioen
Schorpioen
Eltjo Haselhoff
Eltjo Haselhoff
Jan-Willem Bobbink
Jan-Willem Bobbink
Roel Toering
Roel Toering
Linda Moulton Howe
Linda Moulton Howe
Naam Locatie in Tekst
Stadskanaal
Stadskanaal
Groningen
Groningen
Amerika
Amerika
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21