Hoofdtekst
Ossaart
Ossaart was heer in het land van kreeken en weelen, poelen en plassen. Men moest hem te vriend houden, wilde men niet als bosman 1) naar huis komen.
Hij eischte een offer. De eerste visch die gevangen werd, groot of klein, werd in het water teruggegooid — voor Ossaart.
Deed men dit niet, dan kreeg hij u wel, vroeg of laat. 't Is vaak gebeurd dat een visscher die bij den eersten "trok" al gespartel in het net voelde, het hem wilde leveren zonder Ossaart; na een paar uur ging hij met een rijken buit huis toe. Daar ruischt het achter hem, hij voelt een geweldige last op zijn schouders, onder dien druk zinkt hij ineen. Hij wil schreeuwen, maar hij kan niet, hij wil wegloopen, maar zijn beenen weigeren haast. Langzaam, heel langzaam, komt hij vooruit over de zuigende weidegrond. Hij wil voor zich uit zien, maar een mist is voor zijn oogen. Duurt het een kwartier, duurt het uren? Hij weet het niet, maar als Ossaart aflaat is hij zijn rijke vangst kwijt.
Soms gebeuren er na de thuiskomst van den visscher nog rare dingen; zoo wipte het deksel van een pot er vanzelf af, telkens legde de visscher er het ding weer op, tot hij begreep dat het met Ossaart kwaad vechten was, en hij de pot dien nacht ongedekt liet.
1) Met leege handen
Ossaart was heer in het land van kreeken en weelen, poelen en plassen. Men moest hem te vriend houden, wilde men niet als bosman 1) naar huis komen.
Hij eischte een offer. De eerste visch die gevangen werd, groot of klein, werd in het water teruggegooid — voor Ossaart.
Deed men dit niet, dan kreeg hij u wel, vroeg of laat. 't Is vaak gebeurd dat een visscher die bij den eersten "trok" al gespartel in het net voelde, het hem wilde leveren zonder Ossaart; na een paar uur ging hij met een rijken buit huis toe. Daar ruischt het achter hem, hij voelt een geweldige last op zijn schouders, onder dien druk zinkt hij ineen. Hij wil schreeuwen, maar hij kan niet, hij wil wegloopen, maar zijn beenen weigeren haast. Langzaam, heel langzaam, komt hij vooruit over de zuigende weidegrond. Hij wil voor zich uit zien, maar een mist is voor zijn oogen. Duurt het een kwartier, duurt het uren? Hij weet het niet, maar als Ossaart aflaat is hij zijn rijke vangst kwijt.
Soms gebeuren er na de thuiskomst van den visscher nog rare dingen; zoo wipte het deksel van een pot er vanzelf af, telkens legde de visscher er het ding weer op, tot hij begreep dat het met Ossaart kwaad vechten was, en hij de pot dien nacht ongedekt liet.
1) Met leege handen
Beschrijving
De 1e vis, die gevangen wordt, zet men terug voor Ossaart; wie dit niet doet, wordt door Ossaart te grazen genomen.
Bron
J.R.W. en M. Sinninghe: Zeeuwsch sagenboek. Zutphen 1933, p. 28-29
Commentaar
voor 1930
P.A. Eggermont, in: Eigen Volk II, 182-183
Naam Overig in Tekst
Ossaart 
Ossaart 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20