Hoofdtekst
Heksen aan het werk
Toen à m'n vader zôô'n ankommende jongen was van 'n jaar of zestiene dienden-ie bie 'n boer onder Zaamslag. Van de vrouwe van dien boer wier altied verteld, à-ze kon tôôveren.
Op 'n aven', in de winter, om een uur of zevene, most m'n vader nog naa' de schure om wà' strôô van 't schelf 't-'alen. Ie gieng d'r op mee de ladder. Maa' toen at-ie d'r weer af wou, kon-die nèrgent de ladder vinnen.
Ie docht dat 't een grap was van êên van d'andere knechten. Ie gieng op z'n gemak in 't strôô zitten, wan-'ie docht: Strek zetten z' 'm wè' t'rug.
Maa' toen at-ie zôô'n tochtje zat, 'ôôrden ie inêês benejen 'm, op d'n dofvloer meises touwtje spriengen. Ie 'ôôrden ze dudelijk ziengen en de touwe op de grond slaan. Dà' duurden zôô een 'êêle tocht. En toen wier-'t stille. Toen gieng m'n vader wee' maar is zoeken naa' de ladder. En die stieng weer op zijn plekke!
Toen at-ie in 'uus kwam vroegt-de vrouwe: "Ei je niks 'ôôren in de schure?" "Bel, nêênt," zei-die. Maar ie docht er 't ziene van. Na dien tied ei-t-ie toch nôôit mêê' wa' gemerkt.
Toen à m'n vader zôô'n ankommende jongen was van 'n jaar of zestiene dienden-ie bie 'n boer onder Zaamslag. Van de vrouwe van dien boer wier altied verteld, à-ze kon tôôveren.
Op 'n aven', in de winter, om een uur of zevene, most m'n vader nog naa' de schure om wà' strôô van 't schelf 't-'alen. Ie gieng d'r op mee de ladder. Maa' toen at-ie d'r weer af wou, kon-die nèrgent de ladder vinnen.
Ie docht dat 't een grap was van êên van d'andere knechten. Ie gieng op z'n gemak in 't strôô zitten, wan-'ie docht: Strek zetten z' 'm wè' t'rug.
Maa' toen at-ie zôô'n tochtje zat, 'ôôrden ie inêês benejen 'm, op d'n dofvloer meises touwtje spriengen. Ie 'ôôrden ze dudelijk ziengen en de touwe op de grond slaan. Dà' duurden zôô een 'êêle tocht. En toen wier-'t stille. Toen gieng m'n vader wee' maar is zoeken naa' de ladder. En die stieng weer op zijn plekke!
Toen at-ie in 'uus kwam vroegt-de vrouwe: "Ei je niks 'ôôren in de schure?" "Bel, nêênt," zei-die. Maar ie docht er 't ziene van. Na dien tied ei-t-ie toch nôôit mêê' wa' gemerkt.
Beschrijving
De vrouw van een boer scheen te kunnen toveren. Mijn vader, die daar als knecht werkte, moest op een winteravond naar de schuur om stro van de schelf te halen. Toen hij weer naar beneden wilde was de ladder weg. Even later hoorde hij meisjes zingen en touwtje springen. Toen het eindelijk stil werd was de ladder er opeens weer. Tegenover de boerenvrouw deed hij net of er niks was gebeurd.
Bron
J.R.W. en M. Sinninghe: Zeeuwsch sagenboek. Zutphen 1933, p. 113
Commentaar
voor 1933
Naam Locatie in Tekst
Zaamslag 
Zaamslag 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20