Hoofdtekst
Westschouwens ondergang
Westerschouwen [was] voor eenige eeuwen rijk en welvarend. Een visscher vond er eens een meerman en meermin, nam de laatste mee; toen hij haar niet wilde teruggeven aan de meerman, riep de laatste, terwijl hij een hand vol zand in zee wierp:
Westerschouwe, Westerschouwe
Het zal u berouwe
Dat gij hebt genomen mijn vrouwe
Westerschouwe zal daarom vergaan
De toren alleen zal blijven bestaan.
Voorspelling vervuld, 't zand werd zandplaat, de haven verviel; alleen de toren stond nog eeuwen en is pas voor korte jaren afgebroken.
Westerschouwen [was] voor eenige eeuwen rijk en welvarend. Een visscher vond er eens een meerman en meermin, nam de laatste mee; toen hij haar niet wilde teruggeven aan de meerman, riep de laatste, terwijl hij een hand vol zand in zee wierp:
Westerschouwe, Westerschouwe
Het zal u berouwe
Dat gij hebt genomen mijn vrouwe
Westerschouwe zal daarom vergaan
De toren alleen zal blijven bestaan.
Voorspelling vervuld, 't zand werd zandplaat, de haven verviel; alleen de toren stond nog eeuwen en is pas voor korte jaren afgebroken.
Onderwerp
SINSAG 0031 - Die Prophezeiung des Meerweibes   
Beschrijving
Een visser vangt een meermin en weigert haar terug te geven aan de meerman. Deze voorspelt de ondergang van dit rijke dorp. De haven verzandt en het dorp raakt in verval. Alleen de toren is nog lange tijd blijven staan.
Bron
Collectie Boekenoogen (archief Meertens Instituut)
Commentaar
6 oktober 1893
naar Navorscher '53, bijbl. IX
Die Prophezeiung des Meerweibes
Naam Locatie in Tekst
Westenschouwen   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22
