CBOEK441 - Van een hond en een muschje.

Van een hond en een muschje
Daar waren eenmaal een hond en een musch en die gingen met malkander uit te vrijen en toen zij een wijl tijd geloopen hadden, kregen zij ook honger. Toen dachten zij dat als de musch in den schoorsteen vloog en maakte de strik van het spek los en dat de hond dan over de achterdeur heen spronk en vong het spek onder den schoorsteen en ging dat aan, en toen de hond daar bij het vuur kwam, zat de vrouw daar te spinnen en er stond een brijpot bij de vrouw te koken en toen zag de vrouw den hond en gooide een stuk uit den breipot. Maar de hond wilde niet weg eer het spek er aan vallen kwam en toen kwam het spek er aan en de hond nam het in den bek en spronk er met over de deur heen en toen gingen zij met malkander in het wagenspoor liggen en aten en de hond at hem zoo dik dat hij niet meer uit het wagenspoor komen kon, maar de musch zeide, dat hij kon altijd wat meer krijgen en kwam de boer er aanjagen met een wagen en toen riep de musch: "Jaag mijn makker niet over." Maar de boer dacht niet aan de musch en joeg den hond over, dat de darmen hem uit het lijf liepen en de hond was dood en toen werd de musch zoo kwaad op den boer, dat hij ging op zijn beste paard zitten op den kop en pikte hem het ééne oog uit en toen wilde de boer naar de musch houwen en hieuw zijn paard dood. Toen was de boer verslagen en hij was zoo kwaad op de musch, en ging naar huis en toen vloog hem de musch al achter na en ging ook met hem in huis en toen de boer in huis was, zeide hij tegen de musch: "Ik wol dat ik die had." Toen zeide de musch: "Zet daar maar een strik op de kast, daar zal ik invliegen," en toen de musch er in en de boer kreeg hem en zeide: "Nu weet ik niet wat ik van kwaadheid die doen zal." Toen zeide de musch: "Eet mij maar levendig op." En de boer at hem op en toen kreeg de boer kakkennood en toen zeide hij tegen zijn wijf, dat ze zoude oppassen of de musch er ook uitkwam. En toen zeide het wijf: "Daar komt hij aan," en de wijf had de bijl metgenomen: "Zal ik maar toehouwen?" Toen zeide de boer: "Ja," en het wijf hieuw toe, en de musch bukte zich wat naar achteren en toen hieuw het wijf den boer een plas van het gat af en de musch vloog weg en zeide: "Nu het gij doch een stuk tot de brijpot uit en uw beste paard dood en een plas van het gat af."

AT 0248 - The Dog and the Sparrow    AT 0248 - The Dog and the Sparrow   

ATU 0248 - The Dog and the Sparrow.    ATU 0248 - The Dog and the Sparrow.   

Een hond en een mus gaan erop uit. Om aan eten te komen spreken ze af dat de mus het spek in de schoorsteen losmaakt en dat de hond het onder de schoorsteen opvangt. Dit plan lukt en ze gaan in een wagenspoor liggen en eten zich zo rond dat de hond niet meer uit het wagenspoor kan komen. Een boer rijdt met zijn wagen over hem heen zodat hij dood is. Uit wraak pikt de mus een oog van het paard eruit. Als de boer de mus wil doden, slaat hij per ongeluk zijn paard dood. Thuis vangt de boer de mus in een strik, op aanraden van de mus zelf, en eet hem op. Daarna moet hij echter gelijk poepen en hij geeft zijn vrouw de opdracht de mus dood te slaan met een bijl als hij eruit komt. De vrouw slaat echter per ongeluk een stuk bil van de man eraf.

Collectie Boekenoogen (archief Meertens Instituut)

1804

Boekenoogen heeft het schriftje uit 1804 van Gerrit Arends met de vertellingen van Trijntje Soldaats (Trijntje Wijbrands-Alberts) tijdelijk in bruikleen toegestuurd gekregen door mevrouw E.G.M. Brongers en Johannes Brongers uit Ezinge. Boekenoogen heeft van alle verhalen afschriften gemaakt (zie ook zijn publicaties in Volkskunde) en het schriftje teruggestuurd. Van de afschriften is slechts één verhaal in het archief van het Meertens Instituut teruggevonden, en wel in de Collectie Sinninghe. Zie voor een volledige editie: Huizenga-Onnekes 1928: Het Boek van Trijntje Soldaats; zie SOLDAA02; vgl. BOEKV018.

The Dog and the Sparrow

2013-03-01 14:46:22