OVER0581

Jonas hadde Antonia lang gevrijdt en sij mogt hem wel setten. Hij versocht haer eyndelijck om courtoysie, daer sij sich dapper over gestoort hielt, maer naderhand soo hart niet tegen sprack, doch echter niet toe en stont. Hij waegt het en gaet sich in haer bedde verbergen en openbaert sich aen haer hij nacht. Sij aen 't fulmineeren en swaer geraes te maecken. R.'Och mijn hartje, swijgt doch stil, uw ouders mochten het hooren. Ick sal liever weggaen.' R. 'Wie spreeckt u van weggaen, of van mijn ouders. lck ben nergens anders quaet om als om dat gij soo stout hebt derven sijn.'

Een jongeman verborg zich in het bed van zijn vrijster en kwam 's nachts tevoorschijn. Zij nam dat niet zo goed op, en de jongen wilde alweer weggaan. Zijn vriendin zei: "Wie spreekt er van weggaan, of van mijn ouders. Ik ben nergens anders kwaad om dan omdat je zo stout hebt durven zijn."

Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991

Derde kwart zeventiende eeuw

Jonas    Jonas   

Antonia    Antonia   

2013-03-01 14:46:20