Hoofdtekst
Het was in de dagen dat de grote rabbi van Doubno samen met een leerling liep langs de oevers van een rivier en ze spraken over de ingewikkelde geloofsvragen. Om de student duidelijk te maken hoe hij over dit vraagstuk dacht, vertelde de rabbi van Doubno een verhaal.
De student stond stil en zei: "Rabbi. Rabbi, altijd wanneer wij over een moeilijk probleem spreken, weet u altijd een passend verhaal te vertellen. Hoe speelt u dat toch klaar?"
De rabbi glimlachte en zei: "Ik zal je antwoord geven met een verhaal. Lang geleden zat de zoon van een edelman op de militaire academie. En één van de vakken waarin hij uitblonk was schieten. Geen van zijn medestudenten wist zo vaak als hij in de roos te schieten. Hij had er menig gouden medaille mee gewonnen. En hij had zijn diploma behaald. Toen reed de zoon van de edelman te paard weer naar huis, en hij kwam door een klein dorp, waar 'ie aan de zijkant van een grote schuur wel honderd schietschijven ontwaarde, met in iedere schietschijf een kogelgat midden in de roos. De jonge officier was hogelijk verbaasd, hield zijn paard in en riep uit: 'Wie is deze excellente schutter? Honderdmaal in de roos schieten, dat doe zelfs ik hem niet na!' Toen kwam daar net een jongetje uit dat dorp langs, die keek omhoog naar die grote man op dat grote paard, en hij zei: 'Degene die dat heeft... uh, dat heeft Malle Eppi gedaan: de dorpsgek.' 'Nou, het kan me niet schelen wat 'ie is,' zei de officier, 'maar iemand die in staat is honderd maal in de roos te schieten, die moet alleen maar gouden medailles hebben gewonnen. Ik wil hem beslist ontmoeten.' De jongen moest lachen. Hij zei: 'U begrijpt me verkeerd. Het is niet zo dat Malle Eppi eerst die schietschijven op de schuur schildert, en dan schiet. Nee, hij schiet eerst, en dan schildert hij de schietschijf eromheen.' En zo doe ik het ook," zei de rabbi van Doubno: "Ik heb niet altijd een passend verhaal paraat. Wat ik doe, is dit: ik lees veel verhalen, ik luister naar veel verhalen. En al die verhalen sla ik in mijn geheugen op. En als ik één van die verhalen wil vertellen, dan breng ik het gesprek op het gewenste onderwerp, en dan vertel ik vervolgens het prachtige bijpassende verhaal."
En daarop vervolgde de rabbi van Doubno met de student hun wandeling.
De student stond stil en zei: "Rabbi. Rabbi, altijd wanneer wij over een moeilijk probleem spreken, weet u altijd een passend verhaal te vertellen. Hoe speelt u dat toch klaar?"
De rabbi glimlachte en zei: "Ik zal je antwoord geven met een verhaal. Lang geleden zat de zoon van een edelman op de militaire academie. En één van de vakken waarin hij uitblonk was schieten. Geen van zijn medestudenten wist zo vaak als hij in de roos te schieten. Hij had er menig gouden medaille mee gewonnen. En hij had zijn diploma behaald. Toen reed de zoon van de edelman te paard weer naar huis, en hij kwam door een klein dorp, waar 'ie aan de zijkant van een grote schuur wel honderd schietschijven ontwaarde, met in iedere schietschijf een kogelgat midden in de roos. De jonge officier was hogelijk verbaasd, hield zijn paard in en riep uit: 'Wie is deze excellente schutter? Honderdmaal in de roos schieten, dat doe zelfs ik hem niet na!' Toen kwam daar net een jongetje uit dat dorp langs, die keek omhoog naar die grote man op dat grote paard, en hij zei: 'Degene die dat heeft... uh, dat heeft Malle Eppi gedaan: de dorpsgek.' 'Nou, het kan me niet schelen wat 'ie is,' zei de officier, 'maar iemand die in staat is honderd maal in de roos te schieten, die moet alleen maar gouden medailles hebben gewonnen. Ik wil hem beslist ontmoeten.' De jongen moest lachen. Hij zei: 'U begrijpt me verkeerd. Het is niet zo dat Malle Eppi eerst die schietschijven op de schuur schildert, en dan schiet. Nee, hij schiet eerst, en dan schildert hij de schietschijf eromheen.' En zo doe ik het ook," zei de rabbi van Doubno: "Ik heb niet altijd een passend verhaal paraat. Wat ik doe, is dit: ik lees veel verhalen, ik luister naar veel verhalen. En al die verhalen sla ik in mijn geheugen op. En als ik één van die verhalen wil vertellen, dan breng ik het gesprek op het gewenste onderwerp, en dan vertel ik vervolgens het prachtige bijpassende verhaal."
En daarop vervolgde de rabbi van Doubno met de student hun wandeling.
Beschrijving
Een rabbi weet bij een probleem altijd een bijpassend verhaal te vertellen. De rabbi zelf ontkent dat het zo zit: hij brengt het gesprek eerst op een geschikt onderwerp omdat hij daar een verhaal bij weet. Hij vergelijkt zich met de dorpsgek, die altijd in de roos lijkt te schieten. De gek schiet echter eerst in de schuur en schildert daar dan de schietschijf omheen.
Bron
Verteld op de Nationale Verteldag in het Archeon in Alphen aan den Rijn (bandopname archief Meertens Instituut)
Commentaar
6 juni 2004
Zie onder Beeld voor foto's van de verteller.
Naam Overig in Tekst
Doubno
Doubno 
Malle Eppi
Malle Eppi
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21