OVER0690

Meester Pieter Burgersdijck, met sijn moeder gereedt wesende om aen tafel te gaen, hoorde kloppen. Als er ingelaeten was, hoorde sijn moeder dat het eenen capiteyn van Amsterdam was. 'De drommel', seyde sij, 'daer komt die vent nu juyst aen nu 't eeten op tafel staet en 't is sulcken temert. Och, mij dunckt dat hij daer regelrecht naer achteren komt.' R. 'Ick weet raet. Meyt, segt datter niemant thuys en is, ick sal ondertusschen de kaers uytblaesen.' 't Geschiede soo, maer de capiteyn stapte evenwel binnen en schoon hij de poets merckte, geliet hij sich of hij niet beter wist en ging op de reuck in duyster na 't gebraet toe dat op tafel stont, vast al binnensmonds prevelende: 'Niemandt thuys, niemant thuys, dat's vreemdt etc.', ende ondertusschen lichte hij beyde de schotels van taeffel en ging er mede deur. 'Wij blijde', seyde Burgersdijck, 'dat hij weg was, staken het licht weer aen, rnaer siende dat alles weg was, wenschten dat hij liever met ons gegeten hadt, hoe grooten temert hij oock was.' R. 'Wel, saegt gij het hem niet weg neemen?' R. 'Wel neen, maer al hadden wij het gesien, wie souw er hebben durven spreecken, want mijn moer en ik saten elck in een hoeck van den haert en geen van ons tweën was evenwel thuys.'

Toen Pieter Burgersdijck en zijn moeder wilde gaan eten kwam er net een ongenode gast die zij liever niet binnen wilden laten. Daarom deden zij het licht uit en deden of er niemand thuis was. De man kwam echter binnen en merkte dat hij voor de gek werd gehouden. Hij liet echter niets merken, maar nam wel het eten van tafel mee.

Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991

Derde kwart zeventiende eeuw

Pieter Burgersdijck    Pieter Burgersdijck   

Amsterdam    Amsterdam   

2013-03-01 14:46:20