Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

DITEPL0002 - De Spin, het Konijn en de Tijger

Een sprookje (tijdschriftartikel), 1979

Hoofdtekst

DE SPIN, HET KONIJN EN DE TIJGER

In de oude tijd was Anansi de gevierde onder de dieren. Hij zat vol listen en streken, wist iedereen beet te nemen, maar durfde Tijger die zijn vriend was, echter niet aan. Op een zekere dag kwam Konijn hem bezoeken.
'Kunt u me niet uitleggen wat ruzie eigenlijk is, hoe ze ontstaat en wat ze betekent? Ik stel u deze vraag, omdat ik zeker ben, dat u beredeneerd bent en voor advocaat gestudeerd hebt,' zei Konijn.
'Wel het is iets, wat geen sterveling kwaad doet, tenzij het door plagen ontstaat.'
'hm,' zuchtte Konijn.
'Ja, het is toch zo. Wil je je overtuigen ik zal het je laten ondervinden.'
'Dat is juist hetgeen ik wens, mi papa, want door ondervinding wordt men wijs.
'Je bent een flinke vent hoor, ik zal je helpen en ondervinding laten opdoen, want ondervinding is de beste leermeesteres.'
'Dat, weet ik, daarop ben ik bij u gekomen.'
'Wel, ga met mij mee naar het veld.' En Konijn ging mee met Spin.
Op het grondgebeid van heer Tijger gekomen, liep Spin trots op de woning toe, trad met Konijn naar binnen, trof echter noch meneer, noch mevrouw Tijger thuis. Zij zagen slechts twee jongen, ongeveer twee weken oud. Spin stelde Konijn voor, de twee kleintjes van Tijger te vermoorden.
Vriend Konijn nam genoegen met dat voorstel en legde het dode jong in zijn jachttas, heer Spin echter borg het andere jong levend in zijn tas, en zo zette zij hun wandeling voort. Na enige minuten kwamen zij vader en moeder Tijger tegen. Spin groette en vertelde dat hij ben hen aan huis was geweest en de kinderen huilende had aangetroffen, reden waarom hij ze had meegenomen, om vader tegemoet te gaan.
'Dat vind ik heel vriendelijk van u,' zei mevrouw Tijger.
'Wilt u het dan nemen, want misschien wil het zuigen.'
Spin gaf het jong aan mama en papa bedankte hem, terwijl hij hem de hand reikte.
'Geef het andere kind ook terug aan de ouders,' zei Spin tegen zijn gezel.
'Hij is dood.'
'Wat zeg je, is hij dood?'
Heer Tijger nam het dode kind aan en rende Konijn na. Heer Spin, die in de gunst wilde staan bij vriend Tijger liep mee, al schreeuwende: 'Kruip in het eerste hol dat je ziet.'
Konijn deed het en verdween. Heer Tijger dorstte naar wraak en vroeg zijn vriend, hoe hij Konijn eruit zou kunnen krijgen. Deze raadde hem aan een delver te gaan halen. Heer Tijger vertrok onmiddellijk. Spin riep Konijn naar buiten en gaf hem een hoeveelheid fijngestampte peper, dat hij in de ogen van de delver moest blazen, als deze te dicht bij hem kwam.
Heer Tijger kwam terug met een varken, dat dadelijk aan het werk ging, doch toen hij enige tijd gegraven had riep hij uit: 'Ho, de jongen heeft mijn ogen gebroken.'
'Kom vriend,' zei Tijger, 'schreeuw niet zo, laat ik het er eens uitblazen voor je, want de jongen heeft een zekere soort zand in je ogen gegooid.'
Tijger blies de peper uit de ogen van het varken, maar enige tranen door de peper veroorzaakt, vielen hem in de mond. Tijger dacht: 'Als jouw tranen zo lekker smaken, wat moet je vlees dan heerlijk zijn.'
Het varken begon opnieuw te graven maar na enige tijd riep hij weer, 'Mijn ogen, mijn ogen.'
'Kom laat ik eens kijken wat die jongen nu weer gedaan heeft.'
Het varken ging. Zijn meester blies weer de peper uit zijn ogen en kreeg ongelukkigerwijze weer enige tranen in de mond.
'Dat is verleidelijk...die waterlanders smaken heerlijk...hij moet niet voor de derde maal bij mij komen...ik maak er een eind aan, dacht Tijger bij zichzelf. Steeds spoorde Spin het varken aan. Maar iedere keer dat de delver ophield, maakte Konijn het gat dieper, zodat noch het varken, noch Spin, noch Tijger hem ooit zouden kunnen krijgen. De delver spande al zijn krachten in, want Tijger had hem een geschenk beloofd. Nauwelijks was hij Konijn weer genaderd of Konijn blies hem een nieuwe hoeveelheid peper en fijn zout in de ogen en neus. Gulle Tijger hielp hem weer, maar begon zich daarna lippen en snorbaard af te likken, terwijl het varken nog steeds ijverig aan het graven was. Toen de smaak verdwenen was, naderde Tijger het varken, velde hem met een slag neer en at het gedeeltelijk op; de andere helft liet hij achter. Spin zei niets en Tijger ging heen. Eindelijk kwam Konijn tevoorschijn met wie Anansi de overblijfselen van het varken deelde en daarna begaven heer Spin en Konijn zich op weg.
'Is dat nu ruzie?' vroeg Konijn.
'Ja zeker,' antwoordde Spin. 'Ik heb het je net zo verteld; je wilde of je kon het niet begrijpen, maar nu heb je het ondervonden, niet waar?'
'Ja, nu begrijp ik er alles van' en samen aten zij het varken op.
Sedert die dag staat Spin in een goed blaadje bij Tijger, Konijn in een des te slechter.
Spin is weer de oorzaak van vijandschap tussen de dieren. Hij begreep dat Tijger het varken op zou eten en daarom stelde hij het als delver voor.
Konijn was echter veel vlugger en tot nu toe heeft Tijger hem nog niet kunnen vangen. Treft hij hem slapend aan, dan zit hij te loeren tot Konijn wakker wordt, maar vangt hem toch niet, want de slimmerd springt en draait in het rond en Tijger met zijn stijve nekspieren kan hem niet volgen.
Dit is het werk van Spin. Hij heeft ook vijandschap gesticht tussen Tijger en Hond door hem Dwerghert der Hooglanden te noemen.

Beschrijving

Op een dag komt Konijn bij Spin langs om te vragen wat ruzie nu is. Spin legt uit wat ruzie is, maar zegt dat het beter is om te ondervinden wat het is, zodat het beter begrepen kan worden. Hij neemt daarop Konijn mee naar Tijger, waar hij het huis verlaten aantreft, op de twee jongen na. Spin stelt voor om de twee kleintjes te vermoorden. Konijn neemt dit voorstel aan en stopt het dode jong in zijn tas, terwijl Spin het andere jong levend meeneemt.
Tijger wordt hierop heel erg kwaad en wil wraak nemen op Konijn. Deze vlucht een hol in en Spin stelt voor om een delver te halen. Terwijl Tijger dit doet, geeft Spin snel peper en zout aan Konijn om in de ogen van het varken te gooien als deze te dichtbij komt. Dit doet Konijn tot drie maal toe en tot drie maal toe blaast Tijger de peper en zout uit de ogen van het varken, waarbij hij enige tranen proeft. Hij vind het varken erg lekker smaken, en de derde keer kan hij zich niet inhouden en eet het varken gedeeltelijk op. Zo ontkomt Konijn, heeft Spin er een vriend bij en heeft Tijger nog steeds geen wraak kunnen nemen, want Konijn is te snel voor hem.

Bron

Ronhaar-Rozema, Hanneke. "Enkele Anansi-tori's". Neerlands Volksleven: Anansi-tori's. nr. 1/2. 29e jrg. (1979), 288-294

Commentaar

1979

Naam Overig in Tekst

Konijn    Konijn   

Tijger    Tijger   

Dwerghert der Hooglanden    Dwerghert der Hooglanden   

Anansi    Anansi   

Naam Locatie in Tekst

Spin    Spin   

Hond    Hond   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20